Een verschrikkelijk beledigende tekst (Echt niet normaal! U kunt het maar beter niet lezen!)

- door Olaf Risee

Vroeger, jongens en meisjes, vroeger moest opa Risee nog wel eens echt z'n best doen om de mensjes op hun achterste pootjes te krijgen. In een enkel geval moest hij zelfs een complete encyclopedie samenstellen of een hele bundel vol familiair lief & leed doorworstelen teneinde er een rake recensie over te kunnen schrijven. Tegenwoordig, echter, is het beledigen van mensen heel gemakkelijk. Zo gemakkelijk zelfs dat er eigenlijk geen eer meer aan te behalen valt. Vandaag de dag zijn de mensen om het minste of geringste beledigd, gekwetst dan wel gegriefd.

Een paar weken geleden schreef ik een stukje dat dit prachtige weblog eilaas eilaas geen subsidie toegekend heeft gekregen. Ik liet daarin op ironische wijze de naam Philip Hoorne vallen. Een vriendelijk bedoeld plaagstootje, een bescheiden kieteltje onder het kinnetje, meer was het niet. Hoorne zelf dacht daar evenwel totaal anders over, zo ontdekte ik enkele dagen later in mijn mailbox. Meneer voelde zich beledigd. Zo beledigd zelfs dat hij na lezing van de gewraakte belediging prompt zijn computer uit het raam smeet en stampvoetend de huiselijke trap afrende, hetgeen zo'n opschudding in huize Hoorne veroorzaakte dat de kat pardoes in de overgang schoot en mevrouw Hoorne spontaan bovenin de gordijnen sprong. Of andersom, daar wil ik vanaf zijn.

Deze week ontdekte ik dat ik Hannie Rouweler ook beledigd heb. Dat weet ik omdat ze me daarover een mailtje heeft gestuurd. Of eigenlijk stuurde ze het mailtje aan Roos Custers, organisatrice van Dichters in de Prinsentuin, maar om er heel zeker van te zijn dat ik de boodschap door zou krijgen, ontving ik een cc-tje. Voor de mensen die het niet weten: Hannie Rouweler is een Nederlandse mevrouw Hollands wijf dat abusievelijk in de veronderstelling verkeerd over enig dichterlijk talent te beschikken. Een soort vrouwelijke Philip Hoorne dus. (Oops, I did it again - sorry, Philip, het is sterker dan mezelf.)

Enfin, mevrouw Rouweler blijkt zich gestoord te hebben aan mijn verslag over Dichters in de Prinsentuin, meer bepaald aan de volgende regels:

Iets anders. Hollandse wijven. Geen vrouwen, maar wijven. Hollandse dus. Van het soort dat mij in één keer laat begrijpen waarom Vlamingen zo'n hekel hebben aan Hollanders.

Alvorens ze hierover in een eigenaardig soort stotterend proza haar beklag doet, beklaagt ze zich eerst over het feit dat ze er niet uitziet, wat volgens haar te wijten is aan een kettingbotsing in Nijmegen. Nu zie ik er zelf ook niet uit, maar dat komt gewoon omdat ik twee lelijke ouders heb. Daar doe je weinig aan. Ik vind het eerlijk gezegd een beetje goedkoop om onschuldige, kettingbotsende Nijmegenaren daarvan de schuld te geven. Laten we het alsjeblieft wel een beetje redelijk houden.

Maar goed, de belediging. Wat blijkt? Mevrouw Rouweler is, als gezegd, een Hollandse die tegenwoordig in Vlaanderen woont, alwaar ze, volgens eigen zeggen, stelselmatig geconfronteerd wordt met allerlei vooroordelen van Vlamingen tegen Marokkanen, Turken en 'zelfs Nederlanders (!)'. Het door haar tussen haakjes geplaatste uitroepteken suggereert dat ze de vooroordelen tegen Marokkanen en Turken nog tot daar aan toe vindt, maar dat er zelfs vooroordelen tegen Nederlanders bestaan, dat gaat natuurlijk echt alle perken te buiten. Mevrouw Rouweler vermoedt dat aan die vooroordelen 'een verwrongen zelfbeeld' ten grondslag ligt, iets dat op 'een minderwaardigheidsgevoel' zou kunnen duiden, maar haast zich te zeggen dat ze geen psycholoog is. Voorts merkt ze op dat mijn hierboven geciteerde opmerking van een 'grote geborneerdheid' getuigt en dat ze niet begrijpt dat een open organisatie als Dichters in de Prinsentuin een Vlaming als ik toelaat op het festival.
Mevrouw Rouweler besluit haar mailtje door nog eens ferm te benadrukken dat ze uit Holland komt en getrouwd is met een Vlaming. Ze hoopt verder dat ik daar tegen kan.

Wel, mevrouw Rouweler, om eerlijk te zijn: nee, ik kan daar helemaal niet tegen. Ik heb werkelijk een enorme schijthekel aan Nederlanders die vanwege de liefde in Vlaanderen komen wonen. Ik vind dat gewoon echt niet kunnen. Tolerantie is prima natuurlijk, maar we moeten het niet overdrijven, wat u? Straks wil elke Nederlander zo'n leuke, exclusieve Vlaming aan de haak slaan en dan is uiteraard het hek van de dam.

Ik ben oprecht van mening dat het voor alle partijen het beste is als Nederlanders gewoon lekker in hun eigen kutland blijven. Tevens ben ik van mening dat België zo spoedig mogelijk de stad Groningen dient te annexeren - wij kijken hier in België toch al niet op van een gewestje meer of minder - opdat vanaf volgend jaar Dichters in de Prinsentuin een volledig 100% Hollandse wijven-vrij Vlaams festival zal zijn.

Groningen als het Kongo van de 21e eeuw. Hoe langer ik er over nadenk, hoe briljanter ik het vind. Ik begin alvast zilverpapiertjes te sparen. Spaart u mee, mevrouw Rouweler?

Comments

[Geplaatst door: Philip Hoorne]

Ach Risee, ik heb helemaal niet gereageerd op dat stukje van jou. Dat had je wel gewild, maar eilaas, één: ik laat me niet provoceren, en twee: ik had het te druk met mijn centen van het VFL te tellen.

Wat de waarheid is: je hebt mij enkele dagen daarna via Tine - te schijterig om mij rechtstreeks te mailen? - om een gunst verzocht (die recensie van Holvoet-Hanssen, weet je wel) en ik heb die ingewilligd, evenwel niet zonder in mijn antwoord - aan Tine dus - een niet eens vileine toespeling te maken op jouw stukje.

Jandorie, nu heb ik me warempel toch laten provoceren. Het is je gelukt, Risee, het is je waarlijk gelukt. Respect, man, respect!

[Geplaatst door: Risee]

*glunder*

[Geplaatst door: Cornelis van der Wal]

Oh Olaf, wil je mij ook eens beledigen? Ik heb het echt nodig...