Kuiper en Bruinja naar Schots poëziefestival
Morgen vertrekken Elmar Kuiper en Tsead Bruinja naar Schotland om voor te dragen op StAnza, een internationaal poëziefestival dat wordt gehouden in het historische universiteitsstadje St. Andrews. Bruinja en Kuiper zullen daar aan de Schotten hun Friestalige gedichten laten horen en er zal een boekje worden gepresenteerd met verschillende Schotse vertalingen van Friese gedichten van Albertina Soepboer, Abe de Vries, Anne Feddema, Elmar Kuiper, Cornelis van der Wal en Tsead Bruinja. Tevens wordt er een film vertoond, met Engelse ondertiteling, waarin bovengenoemde dichters een gedicht voordragen.
Een voorbeeld van één van de vertalingen van het Fries naar één van de dialecten van het Schots vindt u hieronder, eerst in de Schotse vertaling, gevolgd door de Nederlandse en eindigend met het Friese origineel.
hjarta naeboady kens o da aerlier lives
whin we gud by een anidder or missed da bus
een o wis wis on or du wis mi sister mi midder
an hit wis hopless atween wis fur owre monyyear or a faith lömed up atween wis
sometimes da distance man a bön as solid
as a continent wi me fur instance trang
inventin fire while dee an dy loveron da tidder side o da ocean wir lichtin candles
im I haddin dee owre ticht again I dunna want
ta birse dee but A’m gluffed an blyde tagidder datnaethin’ll ivver come atween wis again furt o
dis universe whaar we canna come tagidder fur
hit’s far owre peerie fur da döl o twa fock makkin wanhjarta lat time tear wis sindry as we dee wan bi wan
we’ll pit up a boannie fecht wi brigs o wirds.
liefste niemand weet hoe wij in eerdere levens
elkaar voorbij liepen of de bus misten waar één
van ons beiden in zat of jij mijn zuster moeder
in was en het tussen ons niks mocht worden omdater te veel jaren of een geloof tussen ons
dreven zo plastisch als een continent zal de afstand
soms geweest zijn ik was misschien druk in de weer met
het uitvinden van vuur terwijl jij en je vrijerginds over de oceaan de kaarsen ontstaken
hou ik je alweer te stijf vast ik wil je niet
fijnknijpen maar ik ben bang en blij tegelijk dater nooit meer tussen ons zal zijn dan dit heelal
waar we niet bij elkaar kunnen komen omdat het
te klein is voor het verdriet van twee die één wordenliefste laat tijd ons uit elkaar rukken als we een voor een
doodgaan wij slaan terug met bruggen van woorden
leave nimmen wit hoe't wy yn eardere libbens
inoar foarby ronnen of de bus misten dêr't ien
fan ús beiden yn siet of do myn suster ús mem
yn wiest en it tusken ús neat wurde mocht om'tder te folle jierren of in leauwe tusken ús
dreaun sa plastysk as in kontinint sil de ôfstân
wol ris west ha ik wie miskien drok dwaande mei
it útfinen fan fjoer wylst do en dyn frijeroare kant de oseaan de kearsen oanstutsen
hâld ik dy al wer te stiif fêst ik wol dy net
fynknipe mar ik bin bang en bliid tagelyk datder noait mear tusken ús wêze sil as dit hielal
dêr't wy net by inoar yn komme kinne omdat
it te lyts is foar it fertriet fan twa dy't ien wurdeleave lit tiid ús fan inoar ôf skuorre at wy ien foar ien
deageane wy slaan werom mei brêgen fan wurden
(Afkomstig uit de nog te verschijnen tweetalige bloemlezing uit de Friese poëzie van Tsead Bruinja onder de titel De geboorte van het zwarte paard.)
Verder lezen op in Letterland:
> Tsead Bruinja reageert op 3 'Vragen van Neruda'
> Elmar Kuiper reageert op 3 'Vragen van Neruda'
> interview met Tsead Bruinja
Reacties