4 gedichten + een tekening van Hans Verhagen

Titel: Zwarte gaten
Auteur: Hans Verhagen
Uitgever: Nijgh & Van Ditmar
ISBN: 978 90 388 9060 9
Prijs: € 16,90

In april verschijnt Zwarte gaten, de nieuwe bundel van Hans Verhagen met poëzie en tekeningen. Hieronder kunt u alvast 4 nog niet eerder gepubliceerde gedichten lezen en een tekening bekijken uit deze bundel.

---

Grenspost

Flarden in visioen gedrenkte wolk reizen in cyclonen rond
Rothonden vermaken zich met zielen in hun kaken malen
Uit het holst van het moeras wellen ongenaakbare vocalen
Dat vervloekte ritme altijd van gerammel & geknor van lege magen

Bij de laatste grenspost (waar ze wisten dat ze onbestaanbaar waren)
staat de felbegeerde oud-gereformeerde Nazidame zich te schroeien
aan de roodroodgloeiende novembermist; pooiers op trompet,
zwijgend groepsportret van singer-songwriters op bloesems en frambozen,
pose met een supersonisch voetbalmeisje in een elfmans-opklapbed

Ze zeiden dat het eigenlijk m'n moeder was
Ze spraken voetstoots af  dat ze m'n dochter was
Jullie namen alles aan wat stom en jong en grijs en krom was
O! de grote monitoren, de oren, de motoren, spoorlozen,
al die overrijpe snoevers en vooral die niet te missen
show van honger en vergelding voor de ramen
De vermissing lijkt vooral op de bevrijding uit een ander ongewisse

---

Automatische profeet

1.

Omdat we niet veranderden en nooit dezelfden bleven
werden we geroepen als behoeders van een lijn
die lang en duister, dan weer klaar en kort kan zijn

Omdat wij van huis uit al corrupt waren werden wij
de onvermurwbare bewaarders van een
over eeuwen uit te smeren levensgroot geheim

Er is geen verdrinkingsgevaar; ook al
omdat leegte minder onomkeerbaar is dan water
kom je eerder bodemloos ten val

Wie zich aan de leegte laaft (die bitterder dan gal is)
boet aan timing in, wordt korter van begrip en verklapt in één knal
alles

2.

Ik ben op weg gegaan. Ik was liever niet (liever stond ik pal)
maar innerlijke nood gebood. Ik had me stevig ingepakt
en voelde me bloter dan ooit

Jij met al je geld en je talent zag ik je peinzend
op een kruiswoordpuzzel staan. Toen wist ik al
dat ik jarenlang zou worden onderschat

Ik ben gegaan, niet alleen en niet te voet en nooit
Wat een klootzak was ik ook
Wat een mazzel heb ik achteraf gehad

3.

Hier op deze kouwe kermis vol beslommering
heb ik leren rillen, trillen, beven...En ik weet:
met deze automatische profeet moet ik mijn leven delen

Wie zijn wij of waar of zijn we iemand anders?
Helemaal nergens is geen mens
die niet gekscheert, kietelt, grient, vernielt

Geen griezel die niet danst en zingt op geen bestaande maat
of melodie of die
zich niet-traceerbaar maakt in geen akkoorden

Mijn vurige wens is verzwegen te worden
Liever nog pluk ik mijn leeftocht van andermans borden
Ik maak de zonnebank onklaar en vlieg heen in een schermutseling

Ik steek een haardvuur, hef een winterhymne aan
en verhef de schepping
Nooit gekroond en toch koning geworden

---