Roep-moe. Of: mijn wilde avonturen met moslims
- door Olaf Risee
Er is een discussie gaande. Over hoofddoekjes. Benno Barnard en Geert van Istendael roepen wat. Herman de Ley roept wat. Barnard en Van Istendael roepen nog eens wat. Jan de Pauw roept wat. En daar tussendoor roepen andere mensen ook weer wat.
Roeperderoep. Kunt u nog roepen, roep dan mee. Roep gewoon dat wat u roept bijdraagt aan Het Debat. Het Debat is heilig deze dagen, ook al is er in de verste verte überhaupt geen debat te bekennen. Mompel iets over vrije meningsuiting, daar heeft u namelijk recht op, en als u ergens recht op heeft, dan zult u er god-ver-dom-me gebruik van maken ook. U zou wel gek zijn om eerst een half uurtje na te denken over uw mening. Dat zijn gelijk weer 30 minuten waarin u geen gebruik heeft kunnen maken van uw recht. Da's zonde. Hup, gelijk eruit kotsen die mening, maakt niet uit waarover, maar bij voorkeur iets over moslims, dat is hip. En geneer u vooral niet voor de klonters gal die aan uw mening kleven - da's tegenwoordig nergens voor nodig.
Die stukken van Benno en Geert en van Herman en Jan, ik weet het niet, misschien heeft de een gelijk en de ander niet. Of net andersom, geen idee. Ik ben dan ook geen intellectueel natuurlijk. Ik word er ook een beetje moe van. Ik ben slechts een simpele ziel met dito gedachten die ook maar wat probeert te leven. (Ik herinner me trouwens een vraag die Tom Lanoye stelde nadat de stad Antwerpen haar personeel verbood nog langer een hoofddoekje te dragen: "Hoeveel religieuze neutraliteit is er eigenlijk nodig om een rijbewijs of paspoort af te geven?" Goeie vraag, nooit een goed antwoord op gehoord.)
Tot voor kort was ik werkzaam bij een bedrijf in Antwerpen, de stad waar het Vlaams Blok/Belang groot is geworden. Het bedrijf was gesitueerd in een orthodox-Joodse wijk en het personeelsbestand was nogal multi-culti: zeker 50% van de werknemers viel in de categorie 'de gekleurde medemens'. Marokkanen, Turken, Antillianen, met hoofddoekje, zonder hoofddoekje, moslims en niet-moslims. Nederlanders, Belgen, christenen, heidenen. Hetero's, homo's, lesbo's - de hele flikkerse zooi door elkaar heen en het wérkte. Ik zeg niet dat wat de media berichten over de negatieve kanten van een multiculturele samenleving per definitie allemaal onwaar is. Ik zeg dat mijn ervaring, gedurende drie en half jaar, een andere is. Een ervaring die ik zelden ergens terug lees, zie of hoor.
Er was een Marokkaans meisje met prachtig lang, zwart haar en een voortdurende weemoed in haar ogen, dat altijd naast me kwam zitten. "Jij maakt me tenminste aan het lachen", zei ze dan. Later ging ze zes weken op vakantie en kwam getrouwd terug. Met hoofddoekje. Mocht het inderdaad zo zijn dat hoofddoekjes bedoeld zijn om de vrouw te de-erotiseren, dan is het inderdaad een verdomd effectief hulpmiddel. Maar ze bleef nog wel om mijn grapjes lachen.
Er was een moslim-jongen die vertelde dat hij van zijn geloof geen alcohol mocht drinken maar dat hij dat af en toe toch deed, ongeveer een keer per maand, want, zei hij, een klein kind leert ook lopen met vallen en opstaan. Ik heb hem hartelijk uitgelachen omdat ik de vergelijking volledig naast de kwestie vond en hem hypocriet.
Er was een moslim-meisje dat bevriend was met een Vlaamse homo. Elke pauze, maar dan ook echt élke pauze, ging ze samen met hem roken in de refter.
Er was een Turks meisje-met-hoofddoekje dat naar de kapper was geweest en mij enthousiast haar nieuwe kapsel omschreef.
Er was een dag dat ik m'n mobiel kwijt was en dat vertelde aan mijn Marokkaanse buurman, waarop hij zei: "Met een Marokkaan in de buurt zijn de omstandigheden natuurlijk extra verdacht." Hetgeen ik beaamde.
Er was een moslim-meisje dat getrouwd was met een moslim-jongen die haar bedroog, waarop ze besloot van hem te scheiden. En ze besloot haar hoofddoekje te blijven dragen. "Omdat ik me anders zo naakt voel."
Er was een Marokkaans meisje dat zo'n lelieblanke huid had, dat ik in eerste instantie niet geloofde dat ze uit Marokko kwam. Gelukkig droeg ze een hoofddoekje. Voor alle duidelijkheid. Dat meisje heette Houria, uit te spreken als Horia, dus dat werd bij mij al snel 'Horia in de gloria'. Je bent dichter of je bent het niet natuurlijk.
Er was een Marokkaanse jongen die me een mop vertelde over Fatima die in de keuken twee eitjes aan het bakken was en toen viel haar man een verdieping hoger uit het raam, en op het moment dat hij langs het keukenraam kwam vliegen, riep hij "Fatima, doe maar een eitje minder, ik eet wel in het ziekenhuis." De mop, die ik nogal flauw vond, scheen aan te sluiten bij de gierige aard van mensen uit een bepaalde streek. Niet eens in Nederland, maar in Marokko dus.
Er was een moslim-meisje dat pas bevallen was van haar eerste kindje en daarover maar niet uitgesproken raakte. Dit kannie al en dat kannie al en zus doetie zo leuk en zo... Tot vervelens toe hetzelfde gemekker waarop kersverse ouders het patent lijken te hebben.
Er was een meisje in een lang zwart gewaad dat alleen haar gezicht onbedekt liet - een bijna-boerka - dat op haar eerste dag aan me vroeg of ze in de goede zaal was en ik zei 'ja' want ze was inderdaad in de goede zaal en ze zei 'dank je wel' en lachte verlegen naar me. Later heb ik haar nog dikwijls zien lachen, maar toen was ze niet meer verlegen.
Jaja, je maakt wat mee met die moslims...
Ik wil niemand teleurstellen, Benno niet en Geert niet en ook Herman en Jan niet. Wilders, Verdonk, Dewinter en hun achterban, ik wil ze echt niet teleurstellen, maar geloof me: zó boeiend, zó sensationeel zijn die moslims met hun Ramadan en hoofddoekjes nu ook weer niet. Als je goed kijkt en luistert, lijken het soms net echte mensen. Eigenlijk hebben ze doorgaans net zo'n saai, truttig en voorspelbaar leven als uzelf. En het zou zo mooi zijn als u ze de vrijheid zou gunnen om zo'n saai, truttig, voorspelbaar leventje te leiden, zoals u dat zelf zo goed kent, desnoods met een of ander lullig klerkenbaantje bij de gemeente Lier, in plaats van over hun moslimruggen te proberen uw eigen mislukte bestaan met mooie, dure woorden enigzins te verheffen. Die hele hoofddoekjes-discussie zegt namelijk - alle principiële prietpraat ten spijt - niets over moslims. Het zegt alleen iets over ú. En niet bijster veel goeds ben ik bang.
Mooi zo Olaf, tenminste 1 iemand die niet opklopt maar afstoft.
Geplaatst door: Dirk Vekemans | 10 februari 2008 om 9:49
Mooi. Opeens blijkt de rel over mensen te gaan.
Geplaatst door: LTerheide | 10 februari 2008 om 20:27
Schitterend ! Subliem. Wil de auteur me even contacteren op mediadoc.diva@skynet.be ?
Geplaatst door: Everaerts Jan-Pieter | 12 februari 2008 om 23:39
ooit ontmoette ik een vrouw met hoofddoek
zag een notaris in de gevangenis en schreef
wat maakt bleek bleek en kleur kleur, wat zeggen opmerkingen van mensen over mensen
als je op inhoud net als op akkers iets opraapt van goede grond , hoe zien mensen waarde toch nog steeds met zoveel verschil
kijken doe je met je ziel oordelen met wie wat van ogen vindt zonder er iets van te vinden simpel een oor delen is ook al genietbaar naast een ander of niet leven het kan van inzicht net als poëzie en smaak verschillen naar gelang mensen lezen op inhoud, je brengt me terug naar die ontmoeting, even terug naar een oudermoment
voor mij van grote waarde ik deel even dat moment, slechts een impressie , weghalen als het te lang is , mag je keus zijn, laten staan mag ook je keus zijn:
Een oudere opmerking een inwoner uit Berkelland
Kranten blijven kranten en berichten berichten
Bietjes en peulen wortels en lof blijven geteelde groente
hele veestapels liggen op papier gerangschikt op leestafels
kennisverrijkende stof over bestaan , mensen en huidcellen
zie jij daar tussen nog ergens voorwerpen van bakeliet
een werkzame gerestaureerde schouw glas en ouder leem
museumstukken en landbouw of muziekinstrumenten
wat adopteren we meer en meer zonder bedekking
open en bloot zonder determineren van ‘t driedimensionale
wat duidt kennis al eeuwen aangaande en zegt gekakel kraaien
bleke kleuren zullen in levend immer bleek zijn zoals kleur kleur
hoe kun je informatie intergreren geheugen het beste vasthouden
genoeg kennis en toch armoede van geest zwaarden met kaalheid
nog steeds gebrek aan haarvaten zweet en tal van verschillen
toename van groei waterstanden een sik aangaande wereldbevolking
onevenwichtigheid door te veel ego te veel honger en ontbossingen
wie kan nog simpelweg nog borduren doodgewoon breien en lezen
tegelijkertijd schapen koesteren een indachtig moment logisch denken
uitbrekende wolken en verloren kennis zien de gordijnen sluiten
zich scholen en oude ambachten vatten eigen kleding handmatig weven
poëzie en kromme beeldspraak en ongepolijst leven op inhoud lezen
Zijn er pacten tegen agressie dwars door rukwinden vreugdevollere
neutralere berichten over onbegrensde mogelijkheden voor anders
ongeplukte ideeën voor vrede is er sprake van kunstmatige bevruchting
zijn er hoofden die nog bedekt gewoon hoofden mogen zijn met krullen
vrijheid of beginnen voor sommige mensen inzicht en natuur te vervagen
kranten blijven kranten papier papier bomen bomen en verder wat verder
slaapt de aarde dichter neemt alles van waarde op in het luchtledige
18-11-1989
Geplaatst door: annemieke steenberen-spijkerman | 3 maart 2008 om 6:50
excuus er vielen twee woorden uit dat gedicht weg dit is de juiste bewoording
Een oudere opmerking een inwoner uit Berkelland
Kranten blijven kranten en berichten berichten
Bietjes en peulen wortels en lof blijven geteelde groente
hele veestapels liggen op papier gerangschikt op leestafels
kennisverrijkende stof over bestaan , mensen en huidcellen
zie jij daar tussen nog ergens voorwerpen van bakeliet
een werkzame gerestaureerde schouw glas en ouder leem
museumstukken en landbouw of muziekinstrumenten
wat adopteren we meer en meer zonder bedekking
open en bloot zonder determineren van ‘t driedimensionale
wat duidt kennis al eeuwen aangaande en zegt gekakel kraaien
bleke kleuren zullen in levend immer bleek zijn zoals kleur kleur
hoe kun je informatie intergreren geheugen het beste vasthouden
genoeg kennis en toch armoede van geest zwaarden met kaalheid
nog steeds gebrek aan haarvaten zweet en tal van verschillen bewaren
toename van groei waterstanden een sik aangaande wereldbevolking
onevenwichtigheid door te veel ego te veel honger en ontbossingen zien
wie kan nog simpelweg nog borduren doodgewoon breien en lezen
tegelijkertijd schapen koesteren een indachtig moment logisch denken
uitbrekende wolken en verloren kennis zien de gordijnen sluiten
zich scholen en oude ambachten vatten eigen kleding handmatig weven
poëzie en kromme beeldspraak en ongepolijst leven op inhoud lezen
Zijn er pacten tegen agressie dwars door rukwinden vreugdevollere
neutralere berichten over onbegrensde mogelijkheden voor anders
ongeplukte ideeën voor vrede is er sprake van kunstmatige bevruchting
zijn er hoofden die nog bedekt gewoon hoofden mogen zijn met krullen
vrijheid of beginnen voor sommige mensen inzicht en natuur te vervagen
kranten blijven kranten papier papier bomen bomen en verder wat verder
slaapt de aarde dichter neemt alles van waarde op in het luchtledige
18-11-1989
goede actie van je
lieve groet voor jullie
annemieke
Geplaatst door: annemieke steenberen-spijkerman | 3 maart 2008 om 6:55
Kijk, Olaf, overgroot gelijk krijg je op deze menselijke manier. Nog dit: hoofddoek en de-erotiseren? Is erotiek niet juist de spanning die ontstaat tussen bedekking en ontdekking? Laat nu juist die spanning voor een gehuwde vrouw voorbehouden zijn aan haar man.
Heb op pomgedichten je oproep gelezen voor aanstaande vrijdag. Je mag op mijn e-adres altijd kwijt waar het doorgaat, ik kom heel waarschijnlijk.
Geplaatst door: marc tiefenthal | 3 maart 2008 om 10:12