« Addendum | Hoofdmenu | Kwadratuur.be »

The art of being Vitalski

- door Maarten Gulden

Vrijdagavond 17 augustus in een monumentaal pand op de grote markt in Antwerpen hield de nachtburgemeester van Antwerpen een marathoninterview. Dit hield in dat ruim 'veertig zelfstandige denkers' twintig uur de kans kregen om een van de meest kleurrijke figuren van Antwerpen te ondervragen. Bovengetekende was om 20.09 aan de beurt. Tot dan toe was er maar een interviewer niet komen opdagen. Het toeval wil dat deze interviewer precies voor mij in het programma zat, zodat Vitalski in het interview, dat door stand-in Koen Bogaerts afgenomen werd, de hoop uitsprak, dat ik wél zou komen opdagen. Precies op dat moment - vier veranderde verkeerssituaties, twee afgesloten straten wegens werkzaamheden, een aantal tergend lang op rood staande verkeerslichten en een verkeerde afslag, zodat ik de Waaslandtunnel door moest later - kwam ik binnen en kon ik Vitalski geruststellen.

Vitalski zat inmiddels lekker onderuitgezakt in een aangename fauteuil en was toen al ongeveer twaalf uur bezig en reeds door 28 personen geïnterviewd. Het eerste interview werd afgenomen door Patrick Janssens, de burgemeester van Antwerpen, en vervolgens trok er een hele stoet aan persoonlijkheden voorbij. Waaronder ook in de literaire wereld een aantal bekende namen, zoals Els Moors en Didi de Paris en na mij ook nog vele namen waaronder Rick de Leeuw. Alle interviewers waren door Vitalski persoonlijk uitgenodigd, allemaal mensen die ooit met Vitalski in aanraking zijn gekomen. Doordat er zeer verschillende personen waren uitgenodigd met ieder een andere achtergrond werden vele kanten van Vitalski’s persoonlijkheid belicht. Er was zelfs een interviewer die de vragen in rijm stelde en een interviewer die Vitalski een kruiswoordraadsel voorlegde. Hoewel deze twee vragenstellers het Vitalski niet eenvoudig maakten, had Vitalski het enorm naar zijn zin. Hij zag het als een optreden waarbij niks mis kon gaan. Hij had er zelfs zoveel plezier in dat hij liet doorschemeren dat hij volgend jaar een marathoninterview wil organiseren in Utrecht.

In de vijfentwintig minuten waarin ik de vrije hand kreeg, liet ik vooral Vitalski de dichter aan het woord. Ik vroeg hem naar zijn romantische inslag en hij vertelde me dat hij zichzelf ziet als de vleesgeworden romantiek. Getormenteerd op zijn zoektocht naar het sublieme en gedoemd tot het onbegrepen zijn. Typisch in dit geval is wel dat Vitalski bekende dat hij vaak geboekt wordt omdat hij ook grappig is. Het liefst zou hij voor een aandachtig publiek zijn gedichten voorlezen, maar hij zei niet anders te kunnen dan aan de verwachting te voldoen en grappig te zijn. Vervolgens grapte hij meteen: "Ik doe wel graag mee aan poëzieavonden voor twaalf man in Heist-op-den-Berg in het lokaaltje achter de kroeg. En voor je komt er dan een huismoeder, die een gedicht heeft over de glimlach van een kind en na jou komt er een schizofreen, die na zijn optreden naar Leuven moet. Dat vind ik wel tof om zo af en toe aan mee te doen."
Verder spraken we over performance en poëzie en hoe het literaire klimaat is veranderd in de 16 jaar dat hij bezig is en over wat de Week-Up-Lounge heeft betekend voor jong literair talent. Vitalski weet zich als geen ander te profileren. Hij is een soort van merk geworden. "Maar dan wel een merk dat na een keer wassen krimpt", aldus Vitalski. Hij zei door zijn hoge stuntgehalte door de literaire wereld nooit echt serieus te worden genomen. Toch vind hij zichzelf echt een dichter. Zijn dichtbundel Het gedicht "jongen" en andere gedichten is het meest perfecte dat hij heeft gemaakt. Als hij zijn boeken herleest of shows terughoort zijn er altijd dingen die hij zou willen veranderen maar aan zijn dichtbundel zou hij niets willen verbeteren.

Ik besloot nog even te blijven om naar een paar andere interviews te luisteren. De andere interviewers gaven allemaal op geheel eigen wijze vorm aan het gesprek. Actrice Sofie Truyen bijvoorbeeld had geluk als thema in het interview verwerkt. Kees Meerman had naar aanleiding van het nummer Befmachine een nogal technische vraag. En Deborah Ostrega beschikte duidelijk over de nodige ervaring zodat het interview niet alleen interessant was om naar te luisteren maar ook een interessante performance om naar te kijken.
Het geheel werd door een aantal fotografen vastgelegd, om de twee uur was er een nieuwe fotograaf. Ook de kleding werd om de vier uur gewisseld. Dit werd gesponsord door een kledingwinkel. Het marathoninterview was een unieke prestatie. De kleurrijke persoonlijkheid van Vitalski en de individuele inbreng van meer dan veertig interviewers zorgden voor een bijzonder evenement. Ik ben benieuwd of dit in Utrecht geëvenaard of zelfs verbeterd kan worden.

Enkele foto's van het marathoninterview zijn hier te bekijken.

Laat een reactie achter

Feeds


  • > Meer feeds...

Laatste reacties