De Prinsentuin Top 5
- door Olaf Risee
Beter laat dan nooit, za'k maar zeggen, maar hier zijn ze dan: mijn persoonlijke 5 hoogtepunten van het voorbije Dichters in de Prinsentuin-festival.
1: Astrid Lampe (vrijdagmiddag, Theeveld)
Ik heb Lampe nu al diverse malen zien optreden en ik ben elke keer weer onder de indruk. De eerste keer dat ik gedichten van haar onder ogen kreeg (de bundel De memen van Lara), had ik werkelijk geen flauw idee wat ik er mee aan moest. Nu begin ik het steeds meer te vatten, met name dankzij de prachtbundel Spuit je ralkleur. Lampe lezen is één ding, Lampe horen is een ervaring op zich. Ze wordt alleen maar beter. (Of misschien word ik zelf beter in mijn rol van poëzieminnende luisteraar, dat kan ook.) Ik vraag me af hoeveel hoger ze nog kan reiken.
2: gesprek tussen Pim te Bokkel en Peter van Lier (donderdagavond, Athena's Boekhandel)
Dichters die elkaar interviewen, het is niet altijd een succes herinner ik me van vorig jaar. Het gesprek tussen Te Bokkel en Van Lier was echter wel geslaagd - over poëzie en filosofie, zonder dat het zweverig of pedant werd. Integendeel: het gesprek had vaart en humor.
3: Didi de Paris (vrijdagavond, schouwburgcafé De Souffleur)
Wow! Ik zag De Paris al twee keer eerder optreden en was twee keer not amused, maar nu: wow! Ik bedoel: WOW!
4: Erik Jan Harmens (donderdagmiddag, Theeveld)
Ik heb het allemaal al vaker gehoord en gezien van Harmens, de intonatie, de gedichten, de blik... Maar het blijft goed. Harmens is een van die zeldzame dichters waarbij de teksten samenvallen met zijn voordracht.
5: Astrid Lampe & F. van Dixhoorn (vrijdagavond, schouwburgcafé De Souffleur)
Een duo-optreden. Lampe goed (hoewel iets minder sterk dan 's middags op het Theeveld), Van Dixhoorn goed (beter dan 's middags op het Theeveld). Samen: zeer goed. Om beurten voordragen, het laatste deel 'in the mix'. Met (iets meer) voorbereiding ware het subliem geweest.
5+: diverse gesprekken (donderdag + vrijdag, diverse lokaties)
Poëzie is leuk, maar je moet het niet overdrijven. Twee dagen aan een stuk poëzie, poëzie en - jawel! - poëzie, een mens zou voor minder met een strop in de treurwilg klimmen. Gelukkig biedt Dichters in de Prinsentuin volop gelegenheid tot small en big talks met deze en gene. In De Prinsentuin zelf, tussen - of soms zelfs tijdens - de optredens, na afloop in café De Wolthoorn of schouwburgcafé De Souffleur. Dichters in de Prinsentuin is simpelweg het leukste poëziefestival van het jaar. Zeg dat Risee het gezegd heeft.
Aanvullend op dit weblog:
> foto's van Dichters in de Prinsentuin 2007
Reacties