in Letterland

Foto's in de Prinsentuin

- door Olaf Risee

Weer terug van een weekje Nederland, waaronder ook een bezoek aan Groningen t.g.v. Dichters in de Prinsentuin. Later volgt wellicht nog een verslag in woord, nu alvast hieronder een verslag in beeld.

Eiríkur Örn Nordahl - Mao! Mao! Mao!

(meer audio van Eiríkur Örn Nordahl)

Overleven

- door Arne Pauwels

Enkele weken geleden nam ik Leven, lijden, schrijven / Methode van Michel Houellebecq ter hand. Dat is de Nederlandse vertaling van Rester vivant, een minuscuul boekje uit 1991 waarin de schrijver op cynische wijze een methode beschrijft om, tjah,… om wat? Een succesvol schrijver/dichter te worden? Je staande te houden in een onverschillige samenleving? In leven te blijven, zoals de oorspronkelijke, Franse titel suggereert?
In al zijn bescheidenheid is het een moeilijk boekje. Het lijkt voor de hand te liggen dat je de opzet op een ironische wijze interpreteert. Voor een citaat als het volgende lijkt dat nogal duidelijk: "Henri is één jaar. Hij ligt met vuile luiers op de grond; hij krijst. Zijn moeder loopt met klakkende hakken heen en weer door de betegelde ruimte […]. Ook zij begint te schreeuwen. Henri’s gekrijs verdubbelt. Dan vertrekt ze. Henri is zijn dichterscarrière goed begonnen."

McCarthy in Antwerpen

- door Olaf Risee

In het Antwerpse openluchtmuseum Middelheim loopt nog tot 28 oktober dit jaar een expositie van Paul McCarthy: 'Deze opmerkelijke Amerikaanse kunstenaar toont voor het eerst een grote groep monumentale opblaasbare sculpturen in open lucht. Naast vier bestaande werken, creëerde hij speciaal voor deze gelegenheid vijf nieuwe sculpturen.' (Overigens is het gratis toegankelijke Middelheim met een grote, vaste collectie beeldende kunst sowieso een prachtig park om in te wandelen.)

Meer info over de expositie is hier te lezen. Hieronder kunt u enkele foto's van de werken bekijken.

Nieuw Amsterdam: Vanaf september 2007 gaat de rubriek Uitgelezen van start op www.nieuwamsterdam.tv. Voor deze rubriek zijn wij op zoek naar lezers die het leuk vinden hun mening te geven over een boek dat ze gelezen hebben. Uit een gevarieerde selectie mag je zelf een boek uitkiezen om er na lezing je mening over te geven bij Nieuw Amsterdam TV. Jong en oud kan zich aanmelden voor deze rubriek, de enige voorwaarde is dat je van lezen houdt! Klik hier om je aan te melden of om eventuele vragen te stellen.

Reformatorisch Dagblad: 'Willem L. Meijer durfde tegen de stroom in te roeien. Als kunstcriticus waagde hij het vanaf de jaren zeventig de moderne, abstracte kunst voortdurend de maat te nemen. Terwijl figuratieve kunst in die tijd als volstrekt achterhaald werd beschouwd.' Lees verder...

De tedere vlag van de poëzie 32

- door mejuffrouw Trien

Zo, wat een heerlijk stralende dag weer, hè jongens? Het is komkommertijd maar zoals jullie weten: als er geen nieuws is, dan verzinnen wij van De Tweede Viool het nieuws gewoon lekker zelf. Net zo makkelijk!

Wat ik nu toch weer gelezen heb op de site van Meander, een interview met Ester Naomi Perquin: ‘Op het internet, waar ik me nog altijd zelden waag, lijkt momenteel het idee te hebben postgevat – waar dat vandaan komt weet ik niet – dat iedere lezer in potentie een recensent is. Een merkwaardige gedachtegang. Je treft er epistels aan, druipend van hoogmoed, gespeend van zelfs een klein beetje basiskennis, onhandig geschreven. Je haren gaan er van overeind staan. Zulke mensen hebben eigenlijk met hun tengels van de poëzie af te blijven, denk ik dan.’

Tjonge, tjonge, het is me toch allemaal wat, wat jullie? Die dekselse Ester Naomi Perquin toch!

AD: 'Het Letterkundig Museum in Den Haag heeft onlangs het literair archief van schrijver, literatuurcriticus en journalist Adriaan Morriën verworven. Zijn dochters Alissa en Adrienne leverden 36 verhuisdozen bij het museum af.' Lees verder...

The St. Peterburg Times: 'Dmitry Prigov, one of the most influential poets of the post-Soviet era, died early Monday in a Moscow hospital, the RIA-Novosti news agency reported. He was 66.' Lees verder...

Tópdichters in de Tuin van Heden

- door Olaf Risee

En het geschiedde de dato 12 juli 2007 dat in de Onderstraat 20-22 te Gent de Tuin van Heden werd geopend met waarlijk waarachtige verzen van poëtische apostelen allerhande, zoals daar zijn: Paul Bogaert, Eva Cox, Lut de Block, Bernard De Bruyckere, Bernard Dewulf, Charles Ducal, Luuk Gruwez, Philip Hoorne, Patrick Lateur, Ed Leeflang, Leonard Nolens, Els Moors, Frank Pollet, Xavier Roelens, Tony Rombouts, Karel Sergen, Hedwig Speliers, Willy Spillebeen, Miriam Van Hee, Roel Richelieu Van Londersele, Marcel van Maele, Ivo van Strijtem, Herlinda Vekemans en Victor Vroomkoning. Allemaal tópdichters bezwoer de dienstdoende chasseur van de gewijde openingsplechtigheid. En ik, uw nederige geschiedschrijver dezes, ik zou hem werkelijk niet durven tegen te spreken. Hoewel gezegd moet worden dat de ene tópdichter net iets tópper is dan de andere, dat wel.

in Letterland: poëzienieuws én feeds

Vanaf nu bestaat in Letterland uit twee weblogs. Het (groene) weblog dat u momenteel onder ogen heeft, blijft zoals u gewend bent poëzienieuws, interviews, voorpublicaties, besprekingen e.d. brengen. De url www.inletterland.net verwijst voortaan echter naar het andere, nieuwe weblog. Dit (oranje) weblog bestaat uit 25 categorieën gevuld met feeds. Uiteraard zijn er categorieën met het laatste poëzie- en literatuurnieuws, alsmede een overzicht van álle ons bekende literaire weblogs, maar ook bijvoorbeeld binnenlands en buitenlands nieuws. En sport. En wetenschap. En cultuur. Enfin, zie voor uzelf.

De categorieën zullen in de toekomst verder worden uitgebreid en de feeds zullen waar nodig worden aangevuld. De in Letterland-redactie houdt zich in elk geval warm aanbevolen voor uw commentaren en suggesties.

Awater, zomer 2007

- door Olaf Risee

In het laatst verschenen nummer van Awater:

- een interview met Maria Barnas n.a.v. haar tweede bundel Er staat een stad op: 'Barnas zei ooit in een interview met Krakatau: "Wat mij irriteert zijn dichters die woorden gaan uitvinden.' Maar in deze bundel gebruikt ze zelf woorden waar Word een rood golfje onder zou tekenen. Knokkelwaarts. Bloembloed. Vlugvluchtig.
Lachend: "Bestaan die niet dan?" Dan: "Ik ben daar wat in veranderd, denk ik. Ik had er echt een grote allergie voor en nog steeds vind ik het een groot verschil of je woorden bedenkt om maar woorden te bedenken en een soort bizarheid de wereld in te kogelen, of dat je een woord verzint omdat er echt geen beter is. Maar ik laat nu meer toe dat dingen niet helemaal onder controle zijn. Er staat zelfs nog een vierde verzonnen woord in."
En soms vraagt een gedicht er gewoon om. Zoals met spuuglikken, het vierde verzonnen woord. Ze gebruikt het in een gedicht waarin het beeld wordt teruggespoeld. Bezoekers 'spuuglikken koffie in kopjes'. Barnas: "Terug in de tijd drinken, daar moest ik iets voor verzinnen. Je kunt ze niet laten spugen, dat is te onbeheerst. Het kon hier niet anders."

Vyftien musiekverse: die vloedbos sal weer vlug

- door Elbie Adendorff

In 2006 verskyn die debuutdigbundel van Carina Stander die vloedbos sal weer vlieg. In verskeie resensies oor die bundel word die digter se woordrykheid en klank- en beeldvaardighede geprys. Die gedigte spreek van 'n musikaliteit wat spruit uit die refreine, rympatrone, allitererende en assonerende klanke. Nie net is die woorde op papier musikaal nie, maar dit is ook musikaal op die oor – en daarom is dit seker geen wonder dat die digter in samewerking met Francois le Roux 'n cd saamgestel het met verse uit die bundel nie.
Francois le Roux, meer bekend as die HA! Man, is geen onbekende in musiekkringe nie. Kenmerke van sy musiek is waarskynlik die spontane ontstaan daarvan en die speelse element daarin. En daarom is dit dan ook nie vreemd dat die twee kunstenaarstemme van Carina en Francois by mekaar uitgekom het nie en dat hulle mekaar so goed ondersteun en komplementeer nie.

De Tour in Waregem

- door Olaf Risee

Vandaag is De Tour vertrokken uit Waregem. Nu mag u drie keer raden waar ik woon. Inderdaad: in Beveren-Leie. Da's gemeente Waregem. Ik bof maar. Driewerf hieperdepiep voor lucky me. De gansche gemeente was al maanden in rep en roer: vlaggen in allerhande kleurtjes waren her en der opgehangen en het wegdek was voor het eerst sinds de legendarische doortocht van Jezus en zijn ezel opnieuw geasfalteerd. België maakt zich normaal gesproken nooit druk om over losliggende kasseien struikelende bejaarden, motorrijders die bij regen bijkans verzuipen in de vaargeulen in het wegdek, fietsers die op het fietspad tussen de ravijnen door moeten slalommen..., maar zodra er een stelletje drugsverslaafden een rondje over de ring komt fietsen, dan wordt accuut de lokale schepen van infrastructuur afgestoft en opgeblazen en een plan de campagne opgesteld om het wegennet ter plaatse enigzins op te pimpen.

Watou 2007

- door Olaf Risee

Afgelopen zondag toog ik met fototoestel en al naar het West-Vlaamse Watou om aldaar de Poëziezomer 2007 te beleven: Een lek in het zwijgen: noise. Het lijkt wel of het elk jaar minder wordt, zowel kwalitatief als kwantitatief. Minder gedichten, minder kunst, minder goed. Als mijn geheugen me niet in de steek laat heb ik welgeteld drie gedichten gelezen die ik écht de moeite waard vond. Met vriendelijke dank aan Joke van Leeuwen, Saskia de Jong en Lucebert. Van de sectie beeldende kunst maakte alleen The Hand van Melik Ohanian indruk. Een aantal televisietoestellen laten elk één paar handen zien van een werkeloze Armeense arbeider. Alle handen klappen en vormen zo tezamen een heuse klapcompositie, een protest.

Ik kwam al bij al wat teleurgesteld terug uit Watou. Misschien ben ik verwend. Misschien bewijst de fotoreportage mijn ongelijk.

Vechtende spiegels, DWB, juni 2007 (nr. 3)

- door Xavier Roelens

Wanneer een multimediaal project van start gaat, een begin gemaakt wordt met de verliteraturing van een strip en wetenschappelijke inzichten zich mengen met poëzie en theater, kunnen we gerust spreken van een experimenteel DW B-nummer. De titel van het nummer is Vechtende spiegels en toont hoe, in de woorden van de Cubaan José Lezama Lima, “invloeden  geen oorzaken zijn die bepaalde uitwerkingen produceren, maar uitwerkingen die licht werpen op oorzaken”.

Harry Polkinhorn - Speak

Friesch Dagblad: 'In het najaar wordt een stichting opgericht waarbinnen de Friese dichter Tsjêbbe Hettinga een grote rol gaat spelen. Verder wordt gewerkt aan een boek en is er een dvd van de Friese dichter verschenen. Dat werd gisteren bekendgemaakt in de kosterij van de Grote Kerk in Leeuwarden, waar een manifestatie rond Hettinga werd gehouden.' Lees verder...

MSNBC: 'Britney Spears has put her fury with her mother into verse. The "Toxic" singer has been angry with Lynne Spears because she felt her mother pushed her into rehab. Now, Spears has written a bitter poem entitled “Dear Mama” and delivered it to her mother, according to the Star.' Lees verder...

Ons Erfdeel, nr. 2 (mei 2007)

- door Xavier Roelens

Het culturele tijdschrift Ons Erfdeel bestaat vijftig jaar. Dat werd niet alleen gevierd in De Brakke Grond in Amsterdam en in de aula van de Universiteit Gent, maar sinds begin dit jaar houdt de stichting een eigen weblog bij en vooral: het tijdschrift zelf is in een nieuw kleedje gestopt, heeft er enkele grammen papier bij gewonnen, met in het midden ook een portfolio in kleur (handig bij beeldende kunst), en is (jammer genoeg) de frequentie dan weer gedaald van vijf naar vier nummers.

in Letterland heeft vanaf heden een nieuwe rubriek: Burengeruchten. Hier vindt u een overzicht van de laatste bijdragen van diverse 'poëtische weblogs'.

Op Loewak een interview met Xavier Roelens.

Poetry Foundation: 'How the poems of 18th century poet Alexander Pope prefigured modern hip-hop rivalries.' Lees verder...

Poëziekrant nr. 4, juni 2007

- door Olaf Risee

In het laatst verschenen nummer van de Poëziekrant:

- een interview met Roland Jooris: "Weet u, ik ben niet alleen een tekenaar (...) maar ook een beeldhouwer van taal. En dat heeft alles met compactheid te maken. Dat is in tegenspraak met het postmodernisme, niet? Waarom doe ik dat? Het moet een goed sluitend, zo gesloten mogelijk ding zijn. Ik denk dat het komt door mijn afkomst. Mijn vader was een hoefsmid, en mijn moeder was een hoedenmaakster. Ze waren allebei bezig met het maken van compacte vromen die ergens op moesten passen, niet zomaar, maar heel precies. Zo'n ijzer moest exact passen op die hoef. Mijn moeder gebruikte vilt. Ze spande het op mallen om zo een gewenste vorm te verkrijgen. Ze probeerden allebei met materie een zo juist en gebald mogelijke vorm te scheppen. Dat is precies wat ik nu met taal doe. Ik weet dat het tegen de tijdgeest indruist en tegen de wegwerpmaatschappij, maar ik wil iets compacts en duurzaams maken. Ik ben daar heel koppig in. Als we dat niet kunnen, waarom leven we dan?"

Rutger H. Cornets de Groot: 'In de NRC van afgelopen vrijdag een groot artikel van Ron Rijghard over hoe poëzie een rol zou kunnen vervullen in de samenleving, en op de Contrabas een aantal bijdragen van Dirk Vekemans over hoe poëzie vrij kan worden gemaakt van haar maatschappelijk/commerciële inbedding. Het is niet zo dat beide pleidooien positie ten opzichte van elkaar zouden kiezen - het eerste is vooral een poëtica, het tweede een pleidooi voor een bepaalde politiek - en de tegenstelling die ik tussen beide zie is dus voor mijn rekening. Maar duidelijk is dat ik me zowel vanuit het oogpunt van de samenleving als van de poëzie in geen van beide strategieën kan vinden.' Lees verder...

The Guardian: 'We take it for granted that poetry and sound are intimately related. After all, the idea of the lyric is both musical and has to do with a peculiarly poetic "feel" or sensibility. And if the term comes from rhetoric: well, that's an approach to writing which identifies thoughts with their forms; the sound with its fury - or nostalgia, or wit, or passion. All poetics concern themselves, to a large extent, with the organisation of sound; in rhyme, metre, assonance and so on.' Lees Fiona Sampson's poëzieworkshop.

Inleiding bij het debuut van Xavier Roelens

- door Olaf Risee

(Afgelopen zaterdag werd de debuutbundel er is een spookrijder gesignaleerd van Xavier Roelens gepresenteerd in Menen. Hieronder kunt u de inleiding lezen die ik bij die gelegenheid heb uitgesproken.)

In de uitnodiging voor deze presentatie die Xavier per mail verstuurd heeft, stond te lezen dat hij mij gevraagd heeft de inleiding te verzorgen omdat - en ik citeer - ‘Olaf de enige is van wie ik weet dat hij op zo'n avond eerlijk zijn mening zal geven’. Dan weet u meteen hoe Xavier kennelijk over ú denkt: onbetrouwbaar volk.
Het lijkt wellicht heel stoer van Xavier dat hij iemand vraagt waarvan hij zeker zegt te weten dat ie eerlijk zijn mening zal geven, maar het moet gezegd dat ik al een jaar geleden, toen ik voor de ongeveer 63e keer door Xavier gedwongen werd de 238e versie van zijn bundel door te lezen, tegen hem gezegd heb dat ik het een bovengemiddeld goede bundel vond.
En - ik zal u niet langer in spanning houden - ik vind dat nog steeds.

NRC: 'Dichter Bernard Wesseling won vorige week de C. Buddingh’-prijs. Hij schreef ook een roman, is een gevierd poetryslammer. "Ik doe het goed, zowel op het podium als op papier."' Lees verder...

The Chronicle Herald: 'Born near Windsor on Jan. 25, 1933, and dying in Fredericton on June 27, 1983, at the young age of 50, Alden Nowlan remains one of Atlantic Canada’s most cherished voices, and, says U.S. poet Robert Bly, "the greatest Canadian poet of the 20th century."' Lees verder...

Lekker kort door de bocht…

- door Arne Pauwels

De tweejaarlijkse Prijs voor de Jonge Schilderkunst is dit jaar niet uitgereikt. Dat is uitzonderlijk en redelijk absurd te noemen. Zeker als je de argumentatie hoort: de jury van de prijs vond dit jaar – hou je vast – geen 'mep in het gezicht' tussen het werk van de zeven geselecteerde laureaten. Er viel te weinig verrassing te rapen en er stak geen werk echt bovenuit, vertelde juryvoorzitster Ann Demeester. Een bizarre redenering als je het mij vraagt, omdat de laureaten door diezelfde internationale vakjury werden geselecteerd, maar ook en vooral omdat er gewoon bij elke prijs een winnaar valt aan te duiden. Er is toch altijd iemand de betere van de rest? De opmerking dat de jury vooral zijn best had gedaan zichzelf in de kijker te zetten, leek mij dus niet zo gek ver van de waarheid. Of de geachte leden van de jury zichzelf in een pósitief daglicht stellen, is echter nog maar de vraag. Immers, eerst zeven laureaten selecteren en dan vaststellen dat er geen hoogvlieger tussenzit, is eigenlijk toch ook een beetje jezelf als vakjury voor schut zetten.