De Tour in Waregem

- door Olaf Risee

Vandaag is De Tour vertrokken uit Waregem. Nu mag u drie keer raden waar ik woon. Inderdaad: in Beveren-Leie. Da's gemeente Waregem. Ik bof maar. Driewerf hieperdepiep voor lucky me. De gansche gemeente was al maanden in rep en roer: vlaggen in allerhande kleurtjes waren her en der opgehangen en het wegdek was voor het eerst sinds de legendarische doortocht van Jezus en zijn ezel opnieuw geasfalteerd. België maakt zich normaal gesproken nooit druk om over losliggende kasseien struikelende bejaarden, motorrijders die bij regen bijkans verzuipen in de vaargeulen in het wegdek, fietsers die op het fietspad tussen de ravijnen door moeten slalommen..., maar zodra er een stelletje drugsverslaafden een rondje over de ring komt fietsen, dan wordt accuut de lokale schepen van infrastructuur afgestoft en opgeblazen en een plan de campagne opgesteld om het wegennet ter plaatse enigzins op te pimpen.

En wat was er nu helemaal te zien deze ochtend / voormiddag? Ik zal het u zeggen. Er waren mannen met fietsen en op een op voorhand afgesproken teken stapten alle mannen op hun fiets en gingen ze fietsen. Ik hoop dat ik u niet teveel ontgoochel, maar werkelijk: veel meer was het niet.

Er zijn in Nederland ook best veel mensen die het leuk vinden om naar mannen op een fiets te kijken, maar in België is het met afstand nationale volksziekte nummer 1. Minstens twee keer per maand kan ik mijn auto niet in de straat parkeren omdat er een of andere Ronde van Sint-Joost-mag-weten-waar-het-ligt gereden wordt. Nu gun ik echt iedereen z'n hobby, maar val mij er niet mee lastig.

Stom toevallig ontmoette ik, nadat Het Spektakel voorbij was, tussen het onkruid in de tuin een Marsmannetje.

"Dag, Marsmannetje."
"Dag, meneer Risee. Wat een drukte in Waregem vandaag, hè?"
"Dat komt door de Tour de France."
"Wat is dat?"
"Dat zijn mannen op fietsen die fietsen."
"Ah zo. En dat is hier ter aarde een populair tijdverdrijf zeker?"
"Dat kun je wel zeggen, ja. Er zijn zelfs mensen die er een dagboek over bijhouden."
"Aardbewoners die meefietsen?"
"Nee, mensen die kijken."
"Ah ja, die aardbewoners reizen natuurlijk gezellig mee om ter plekke de sfeer op te snuiven!"
"Nou nee, ze zitten gewoon voor de televisie."
"Dus u bedoelt dat er aardbewoners zijn die een dagboek bijhouden over het gegeven dat ze voor de televisie naar mannelijke aardbewoners op fietsen zitten te kijken?!"
"Yep..."

Op dat moment werd het Marsmannetje terug naar het ruimteschip geroepen door de Marscommendant. Ik hoorde hem nog iets mompelen over 'zielige aardbewoners' en 'chronische verveling'.

Mensen die naar wielrennen kijken zijn indeed verveelde werkelozen. Of latente homo's. Nu heb ik op zichzelf niets tegen verveelde werkelozen noch tegen latente homo's, maar het is wel eens goed dat het een keertje zwart op wit staat. Dat u niet denkt dat u normaal bent als u een paar uur achtereen naar mannen op fietsen zit te kijken. Ik ben ook geen voetballiefhebber, maar bij voetbal is tenminste nog een minimum aan intelligentie nodig, een beetje samenspel, een snufje strategie. Nu weet ik wel dat er mensen zijn die beweren dat dat allemaal ook bij wielrennen nodig is, maar dat is onzin. Wielrennen is gewoon dom de bordjes 'finish' volgen en degene met de meeste doping in z'n donder wint. (En dan achteraf natuurlijk allemaal tussen twee biertjes / pinten door schande spreken van die dopinggebruikers.)

Maar goed, het is volbracht. De Tour is de stad uit, de schepen van infrastructuur zit inmiddels weer opgevouwen in de doos. En tegen alle verveelde werkelozen en latente homo's zou ik willen zeggen: zoek een hobby.

(Mocht u zich trouwens afvragen of ik me hier en daar misschien wat ongenuanceerd heb uitgelaten, dan luidt het antwoord: neen.)

Comments

[Geplaatst door: sylvie]

en de dag ervoor passeerde hij langs tielt. En raad eens waar ik woon?