Interview met Roos Custers

- door Olaf Risee

Op 25, 26 en 27 juli vindt in Groningen voor de tiende maal Dichters in de Prinsentuin plaats. Roos Custers is een van de organisatoren.

Een jubileum dit jaar voor Dichters in de Prinsentuin. Gaat dit heugelijke feit nog op speciale wijze gevierd worden?

De tiende verjaardag van Dichters in de Prinsentuin zal opgeluisterd worden met het verschijnen van een speciale jubileumuitgave; tien dichters hebben de opdracht gekregen een nieuw gedicht te schrijven dat in een oplage van zestig exemplaren met de hand zal worden gedrukt op losse vellen. Deze vellen zullen mooi bij elkaar gebracht worden in een soort envelop en worden gesigneerd door de tien dichters. Deze uitgave zal tijdens het festival te koop zijn, naast de reguliere bloemlezing met daarin van alle tachtig deelnemende dichters een gedicht. Voorts moet de tiende editie natuurlijk een verrassend mooi programma bieden aan het publiek, vele bekende dichters zullen worden afgewisseld door nieuw en/of nog onbekend talent.

Zijn de namen al bekend van die 10 dichters die in de speciale jubileumuitgave komen?

In ieder geval werken de volgende mensen mee: Tsead Bruinja, Al Galidi, Rense Sinkgraven, Tjitse Hofman, Jane Leusink, Saskia de Jong, Erik Jan Harmens en Hélène Gelèns. De laatste twee zijn nog niet bekend.

Kun je wat vertellen over het ontstaan van het festival?

Zelf organiseer ik Dichters in de Prinsentuin nu voor het vierde jaar, geflankeerd door Arjen Nolles en Anneke Claus. Het festival is tien jaar geleden opgericht door Tsead Bruinja, die toen nog in Groningen woonde. Het begon - uiteraard - kleinschalig met vooral Groningse dichters. De laatste jaren is het festival echter behoorlijk gegroeid; er komen nu tegen de tweeduizend mensen luisteren verspreid over twee middagen en drie avonden. Maar je kunt deze vraag beter aan Tsead stellen, hij kan je meer over het ontstaan vertellen.

Ah, gelukkig heeft de in Letterland-redactie continue een open satelietverbinding met Tsead Bruinja, dus Tsead, kom er maar in!

Toen ik 10 jaar geleden voor het eerst in eigen beheer een bundeltje met Nederlandse poëzie van mijn hand wilde presenteren, opperde Frans Geubel die toen bij het Universiteitstheater werkte en bij wie ik eerder stage had gelopen, dat het leuk zou zijn om een paar avonden te houden met verschillende dichters in de tuin van de Prinsenhof (in Groningen ook wel bekend als de Prinsentuin). Ik nodigde enkele dichters uit, maar zag er spoedig meer een festival in dan een bundelpresentatie. Die eerste editie beviel zo goed dat ik het festival ben gaan uitbreiden. Uiteindelijk hebben anderen het overgenomen, waarbij ik graag opmerk dat ik erg blij ben met het werk van Roos.

Dank voor je snelle reactie, Tsead, wij zijn ook allemaal dolblij met jou! Terug weer naar Roos. Wat mogen de bezoekers dit jaar zoal verwachten van Dichters in de Prinsentuin?

Naast de optredens op donderdag- en vrijdagmiddag in de Prinsentuin wordt het festival dit jaar geopend op woensdagavond in Jazzcafé de Spieghel waar dichters zullen worden begeleid door improviserende muzikanten. Op donderdagavond zal er een interviewavond worden georganiseerd waarbij twee koppels van twee dichters elkaar zullen interviewen. Dit is in voorgaande jaren een heel aardige formule gebleken: een dichter die een andere dichter ondervraagt doet dat toch op geheel andere wijze dan bijvoorbeeld een recensent zou doen, mensen spreken vanuit dezelfde professie en juist dan komen bijvoorbeeld verschillen in werkwijze duidelijk naar voren. Na de interviews is er de poëziewandeling 'Dichters in the Dark', die zo heet omdat het op het moment van de wandeling helemaal donker is. Verschillende dichters zullen op onverwachte plekken hun teksten voordragen waarna het publiek weer verder door het duistere Groningen wordt geleid. Op vrijdagavond is er de traditionele slotmanifestatie op het terras van café De Souffleur. Hier zullen enkele grote dichters het festival waardig afsluiten, uiteraard is hier ook muziek.

Tot slot: wat is volgens jou dé kracht van het festival?

De kracht en het onderscheidende element van Dichters in de Prinsentuin is de afwisseling tussen de gevestigde namen en de beginnende en/of amateurdichters. Doordat deze dichters afwisselend geprogrammeerd staan maken ze kennis met elkaar, leren van elkaar, etc. Het is dan ook leuk te merken dat redelijk wat dichters die de laatste jaren tussen de beginners/amateurs stonden inmiddels zijn gedebuteerd. Andere sterke punten van het festival zijn de laagdrempeligheid (Dichters in de Prinsentuin is gratis toegankelijk), de ontspannen sfeer, de schitterende locatie en - naar ik hoop ook dit jaar - het mooie weer.

Zijn de namen al bekend van die 10 dichters die in de speciale jubileumuitgave komen?

In ieder geval werken de volgende mensen mee: Tsead Bruinja, Al Galidi, Rense Sinkgraven, Tjitse Hofman, Jane Leusink, Saskia de Jong, Erik Jan Harmens en Hélène Gelèns. De laatste twee zijn nog niet bekend.

Kun je wat vertellen over het ontstaan van het festival?

Zelf organiseer ik Dichters in de Prinsentuin nu voor het vierde jaar, geflankeerd door Arjen Nolles en Anneke Claus. Het festival is tien jaar geleden opgericht door Tsead Bruinja, die toen nog in Groningen woonde. Het begon - uiteraard - kleinschalig met vooral Groningse dichters. De laatste jaren is het festival echter behoorlijk gegroeid; er komen nu tegen de tweeduizend mensen luisteren verspreid over twee middagen en drie avonden. Maar je kunt deze vraag beter aan Tsead stellen, hij kan je meer over het ontstaan vertellen.

Ah, gelukkig heeft de in Letterland-redactie continue een open satelietverbinding met Tsead Bruinja, dus Tsead, kom er maar in!

Toen ik 10 jaar geleden voor het eerst in eigen beheer een bundeltje met Nederlandse poëzie van mijn hand wilde presenteren, opperde Frans Geubel die toen bij het Universiteitstheater werkte en bij wie ik eerder stage had gelopen, dat het leuk zou zijn om een paar avonden te houden met verschillende dichters in de tuin van de Prinsenhof (in Groningen ook wel bekend als de Prinsentuin). Ik nodigde enkele dichters uit, maar zag er spoedig meer een festival in dan een bundelpresentatie. Die eerste editie beviel zo goed dat ik het festival ben gaan uitbreiden. Uiteindelijk hebben anderen het overgenomen, waarbij ik graag opmerk dat ik erg blij ben met het werk van Roos.

Dank voor je snelle reactie, Tsead, wij zijn ook allemaal dolblij met jou! Terug weer naar Roos. Wat mogen de bezoekers dit jaar zoal verwachten van Dichters in de Prinsentuin?

Naast de optredens op donderdag- en vrijdagmiddag in de Prinsentuin wordt het festival dit jaar geopend op woensdagavond in Jazzcafé de Spieghel waar dichters zullen worden begeleid door improviserende muzikanten. Op donderdagavond zal er een interviewavond worden georganiseerd waarbij twee koppels van twee dichters elkaar zullen interviewen. Dit is in voorgaande jaren een heel aardige formule gebleken: een dichter die een andere dichter ondervraagt doet dat toch op geheel andere wijze dan bijvoorbeeld een recensent zou doen, mensen spreken vanuit dezelfde professie en juist dan komen bijvoorbeeld verschillen in werkwijze duidelijk naar voren. Na de interviews is er de poëziewandeling 'Dichters in the Dark', die zo heet omdat het op het moment van de wandeling helemaal donker is. Verschillende dichters zullen op onverwachte plekken hun teksten voordragen waarna het publiek weer verder door het duistere Groningen wordt geleid. Op vrijdagavond is er de traditionele slotmanifestatie op het terras van café De Souffleur. Hier zullen enkele grote dichters het festival waardig afsluiten, uiteraard is hier ook muziek.

Tot slot: wat is volgens jou dé kracht van het festival?

De kracht en het onderscheidende element van Dichters in de Prinsentuin is de afwisseling tussen de gevestigde namen en de beginnende en/of amateurdichters. Doordat deze dichters afwisselend geprogrammeerd staan maken ze kennis met elkaar, leren van elkaar, etc. Het is dan ook leuk te merken dat redelijk wat dichters die de laatste jaren tussen de beginners/amateurs stonden inmiddels zijn gedebuteerd. Andere sterke punten van het festival zijn de laagdrempeligheid (Dichters in de Prinsentuin is gratis toegankelijk), de ontspannen sfeer, de schitterende locatie en - naar ik hoop ook dit jaar - het mooie weer.