Hoe Koningsblauw een puberleven ruïneert
- door Olaf Risee
Stel: je bent 19, mannelijk en heterosexueel. Wat wil je dan? Precies, een lekker wijf versieren. Je spreekt echter natuurlijk niet van 'een lekker wijf' maar van 'een mooi meisje', want je bent netjes opgevoed. Zo roffel je, om indruk te maken, ook niet meer met je vuisten op je borst, maar neem je het betreffende mooie meisje mee naar Koningsblauw. Héél 2007, een avondje poëzie, daar houden mooie meisjes van! Je bent 19, je hebt derhalve het inlevingsvermogen van Koenraad Goudeseune (die evenwel dit jaar zijn 83e verjaardag hoopt te vieren), dus je denkt: poëzie = romantiek. Kan niet missen. Mooie, gevoelige, romantische woorden waarmee het mooie meisje vanzelf in de juiste stemming komt om daarna door jou De Lenige Liefde onderwezen te krijgen. Appeltje eitje, kat in het bakkie. Enfin, je zit dus in de zaal bij Koningsblauw, je hand subtiel net boven de knie van het mooie meisje, en je hoort: een anti-terrorisme pamflet! En: “Liever een kutgedicht dan geen gedicht”! En het ergste: witte fuckende konijnen! Het mooie meisje kijkt je achterdochtig aan. Ze doorziet genadeloos je snode plan. Na de voorstelling blijkt het mooie meisje plots nog heel veel huiswerk te hebben...
Als je een half uurtje later helemaal alleen thuis komt, klim je direct in de pen.
Reacties