in Letterland

Vragen van Neruda aan Lauwereyns

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Jan Lauwereyns.)

Wie mag ik vragen wat ik
op deze wereld ben komen doen?

Mij, Pablo, of jij jou.

Komt de Herfst legaal in het land
of is dat seizoen clandestien?

De Herfst pleegt een bloedige staatsgreep. Wat volgens het oude regime clandestien heet, blijkt straks legaal. Je hebt nog geen kamp gekozen, mijn beste? Doe dat nou maar snel.

Waarom lacht de watermeloen
als ze haar vermoorden?

Ze lacht altijd, ze heeft heel haar leven gelachen, diep in haar binnenste. Snij gerust verder, zou ik zeggen.

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Jan Lauwereyns.)

Wie mag ik vragen wat ik
op deze wereld ben komen doen?

Mij, Pablo, of jij jou.

Komt de Herfst legaal in het land
of is dat seizoen clandestien?

De Herfst pleegt een bloedige staatsgreep. Wat volgens het oude regime clandestien heet, blijkt straks legaal. Je hebt nog geen kamp gekozen, mijn beste? Doe dat nou maar snel.

Waarom lacht de watermeloen
als ze haar vermoorden?

Ze lacht altijd, ze heeft heel haar leven gelachen, diep in haar binnenste. Snij gerust verder, zou ik zeggen.

Van geluk gesproken

- door Olaf Risee

Deze maand verscheen in de Rainbow Essentials-serie de bloemlezing Van geluk gesproken samengesteld door Henk van Zuiden. De auteur wordt aangeduid als 'Herman de Coninck e.a.'. Die anderen zijn onder meer Ed Leeflang, Toon Tellegen, Cees van Raak, Jean Pierre Rawie, Anna Enquist, Miriam Van hee, Peter M. van der Linden, Tymen Trolsky, Gerrit Achterberg en... uw bovengetekende en immer nederige dienaar. Enige maanden gelden ontving ik van Van Zuiden een mailtje met het vriendelijke verzoek een gedicht te schrijven met geluk als thema. Bovendien moest het gedicht geschikt zijn voor 'een breed publiek'. Ik vond - en vind - dat een merkwaardige gedachtengang. Het impliceert dat een gedicht in staat is de breedte van 'het publiek' (whoever they may be) te bepalen. Onzin natuurlijk, 'het publiek' bepaalt nog altijd zelf hoe breed het wil zijn. En dat 'het publiek' er doorgaans voor kiest om nogal smal te zijn, dat valt geen enkel gedicht te verwijten.

- door Olaf Risee

Deze maand verscheen in de Rainbow Essentials-serie de bloemlezing Van geluk gesproken samengesteld door Henk van Zuiden. De auteur wordt aangeduid als 'Herman de Coninck e.a.'. Die anderen zijn onder meer Ed Leeflang, Toon Tellegen, Cees van Raak, Jean Pierre Rawie, Anna Enquist, Miriam Van hee, Peter M. van der Linden, Tymen Trolsky, Gerrit Achterberg en... uw bovengetekende en immer nederige dienaar. Enige maanden gelden ontving ik van Van Zuiden een mailtje met het vriendelijke verzoek een gedicht te schrijven met geluk als thema. Bovendien moest het gedicht geschikt zijn voor 'een breed publiek'. Ik vond - en vind - dat een merkwaardige gedachtengang. Het impliceert dat een gedicht in staat is de breedte van 'het publiek' (whoever they may be) te bepalen. Onzin natuurlijk, 'het publiek' bepaalt nog altijd zelf hoe breed het wil zijn. En dat 'het publiek' er doorgaans voor kiest om nogal smal te zijn, dat valt geen enkel gedicht te verwijten.

Interview met de vier genomineerden voor de Buddingh'-prijs

- door Olaf Risee

Op woensdag 20 juni wordt in de Rotterdamse Schouwburg de C. Buddingh'-prijs 2007 uitgereikt voor de beste debuutbundel, gekozen door de jury bestaande uit Eva Gerlach, Erik Lindner en Bart Meuleman. De winnaar ontvangt 1200,- euro. De genomineerde dichters zijn Pim te Bokkel (Wie trekt de regen aan?, Nieuw Amsterdam), Hélène Gelèns (niet beginnen bij het hoofd, Uitgeverij 521), Ester Naomi Perquin (Servetten halfstok, Van Oorschot) en Bernard Wesseling (Focus, Nieuw Amsterdam).

- door Olaf Risee

Op woensdag 20 juni wordt in de Rotterdamse Schouwburg de C. Buddingh'-prijs 2007 uitgereikt voor de beste debuutbundel, gekozen door de jury bestaande uit Eva Gerlach, Erik Lindner en Bart Meuleman. De winnaar ontvangt 1200,- euro. De genomineerde dichters zijn Pim te Bokkel (Wie trekt de regen aan?, Nieuw Amsterdam), Hélène Gelèns (niet beginnen bij het hoofd, Uitgeverij 521), Ester Naomi Perquin (Servetten halfstok, Van Oorschot) en Bernard Wesseling (Focus, Nieuw Amsterdam).

Verslag BK Slam (1)

- door Xavier Roelens

Op dinsdag 24 april verscheen in Le Soir een artikel over het BK Slam. Een interessante passage klinkt, in vertaling, als volgt: ‘De Brusselaar Poum Tchak, in het echte leven Teddy Guilboud, heeft de wedstrijd gewonnen. Na hem twee Luikenaars, Dominique Massaut en Simon Médard. Het kampioenschap was nochtans tweetalig, met vier Franstaligen en vier Nederlandstaligen. De dichters uit het Noorden hebben minder punten behaald, zonder twijfel omdat ze meer poëzie dan ritme zijn. Peter Kluppels, bijvoorbeeld, heeft getuigd van een mooie schriftuur en een goed gevoel voor humor, maar het klopt dat hij declameerde. Tchak daarentegen bezit een prachtige mimiek, deed de woorden klakken, speelde bij momenten beatbox: hij heeft veel spirit. “Slam is ook ritme,” zegt de kampioen. “In Vlaanderen is de slam dichter bij de poëzie. Aan Franstalige kant is ze dan weer dichter bij hiphop en rap.”’

Ds. Maasland over poëzie

- door Olaf Risee

In het Reformatorisch Dagblad van gisteren staat een artikeltje geschreven door een zekere Ds. Maasland n.a.v. de week van de poëzie en de uitreiking van de VSB Poëzieprijs. 'Het zou u wellicht zijn ontgaan als u het niet hier gelezen had.', zet Maasland direct de toon. 'Wie aan literair geïnteresseerde lezers vraagt waarom ze nooit gedichten lezen, krijgt steevast antwoorden als: Ik begrijp er niets van, het komt als hoogdravende apekool op me over, filosofische interessantdoenerij. Of, zoals de van oorsprong Iraakse dichter Al Galidi (een der genomineerden voor genoemde prijs) het onlangs in een interview zei: De meeste Nederlandse gedichten zijn alleen door Nostradamus te ontcijferen. Nu lijkt me dat ook weer heel erg overdreven.' Dat lijkt mij ook. Alleen al de insteek - 'ontcijferen', alsof het een wiskundige formule betreft - is behoorlijk stupide. Alsof je om van muziek te kunnen genieten, alle noten zou moeten kennen.

Poëziemiddag Galerie 93

- door Olaf Risee

Zondag jl. vond in een zonovergoten Schiedam de poëziemiddag van Galerie 93 plaats.

Er was publiek, zo'n dertig geïnteresseerden (m/v). Er waren zeven dichters: Mark Boog, Arnoud Rigter, F. van Dixhoorn, Bram Uil, Peggy Verzett, Jet Crielaard en bovengetekende. Er was een performance van PJ Roggeband. Er was drank. En nootjes. Er was sociaal contact alom, de gezelligheid tierde welig doorheen de galerie. Er was een microfoon van de firma Plop. Er was poëzie, maar natuurlijk. Er was stilte. Er was chaos. Er was een handdruk. En nog een. Er was afscheid. Er was het besef dat het voorbij was.

Er zijn nog wat foto's.

- door Olaf Risee

Zondag jl. vond in een zonovergoten Schiedam de poëziemiddag van Galerie 93 plaats.

Er was publiek, zo'n dertig geïnteresseerden (m/v). Er waren zeven dichters: Mark Boog, Arnoud Rigter, F. van Dixhoorn, Bram Uil, Peggy Verzett, Jet Crielaard en bovengetekende. Er was een performance van PJ Roggeband. Er was drank. En nootjes. Er was sociaal contact alom, de gezelligheid tierde welig doorheen de galerie. Er was een microfoon van de firma Plop. Er was poëzie, maar natuurlijk. Er was stilte. Er was chaos. Er was een handdruk. En nog een. Er was afscheid. Er was het besef dat het voorbij was.

Er zijn nog wat foto's.

BK Slam

- door Xavier Roelens

Het BK Slam was in één woord prachtig. Voor meer genuanceerde verslagen zal u enkele dagen moeten wachten, maar hieronder volgt alvast het eindresultaat (met punten op 80). Al geldt ook voor deze avond dat de poëzie won. Overtuigend.

- door Xavier Roelens

Het BK Slam was in één woord prachtig. Voor meer genuanceerde verslagen zal u enkele dagen moeten wachten, maar hieronder volgt alvast het eindresultaat (met punten op 80). Al geldt ook voor deze avond dat de poëzie won. Overtuigend.

Vragen van Neruda aan Bruinja

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Tsead Bruinja.)

Wat heeft de boom geleerd van de aarde
dat hij kan praten met de hemel?

De boom zag de bergkruin verdwijnen in het wolkendek en strooide zaadjes op haar rug.

Vogels werden overdag verleid door stevige takken en weelderig bladerdek. De duttende beesten werden `s nachts ongemerkt uitgehoord door mieren die in hun kop kropen aan de ene kant en er aan de andere als een dropveter weer uit rolden.

Ondergronds strekten de bomen hun wortels naar hun soortgenoten en trokken zich niets aan van landgrenzen, asfalt of de waarheid.

Hans Faverey - 3 gedichten

Alles van waarde is commercieel (II)

- door Michaël Stoker

Toen dichter Fernando Pessoa in 1927 zijn brood verdiende als handelscorrespondent en tekstschrijver, werd hem door een Amerikaans concern de opdracht verleend een slagzin te bedenken voor de introductie van een nieuw drankje in Portugal. "Primeiro estranha-se, depois entranha-se!", schreef hij: ‘Eerst ben je verbaasd, daarna ben je verslaafd!’ De leuze wekte vooral de interesse van het ministerie van Volksgezondheid, die het nieuwe drankje uit voorzorg uit de handel liet nemen. Tot 1974 is Coca Cola in Portugal een verboden drankje gebleven (absint daarentegen is in tegenstelling tot de meeste Europese landen in Portugal nooit verboden geweest).

- door Michaël Stoker

Toen dichter Fernando Pessoa in 1927 zijn brood verdiende als handelscorrespondent en tekstschrijver, werd hem door een Amerikaans concern de opdracht verleend een slagzin te bedenken voor de introductie van een nieuw drankje in Portugal. "Primeiro estranha-se, depois entranha-se!", schreef hij: ‘Eerst ben je verbaasd, daarna ben je verslaafd!’ De leuze wekte vooral de interesse van het ministerie van Volksgezondheid, die het nieuwe drankje uit voorzorg uit de handel liet nemen. Tot 1974 is Coca Cola in Portugal een verboden drankje gebleven (absint daarentegen is in tegenstelling tot de meeste Europese landen in Portugal nooit verboden geweest).

Music and lyrics

- door Arne Pauwels

Het is soms moeilijk om nog goede literatuur te vinden. Het leven in een maatschappij waarin instituten van de slechte smaak de publieke ruimte beheersen en handen vol poen scheppen helpt daar niet veel aan. Bovendien lijkt die slechte smaak dan nog in te zijn ook.
De Vlaamse radiopresentatoren Deckers en Ornelis slaan er ons al enige tijd mee dood, en ook Hollywood doet al enkele decennia flink zijn best. Met Music and Lyrics werd onlangs nog een film uitgebracht die de foute zinnen blijkbaar weer kon prikkelen. De film steekt - naar mijn gevoel nogal opzichtig - de draak met de eighties pop. Hugh Grant himself draaft op in een videoclip die zodanig over the top is dat je moeilijk naast de tonnen ironie kan kijken. En toch blijkt de single PoP! Goes my Heart het verre van slecht te doen bij de platenboer en worden we via alle mogelijke top-elvendertig radioprogramma's verblijd met zinsneden als "There's something in the way you move, I can't deny, / Every word from your lips is a lullaby." Ik bespaar jullie de vertaling.

- door Arne Pauwels

Het is soms moeilijk om nog goede literatuur te vinden. Het leven in een maatschappij waarin instituten van de slechte smaak de publieke ruimte beheersen en handen vol poen scheppen helpt daar niet veel aan. Bovendien lijkt die slechte smaak dan nog in te zijn ook.
De Vlaamse radiopresentatoren Deckers en Ornelis slaan er ons al enige tijd mee dood, en ook Hollywood doet al enkele decennia flink zijn best. Met Music and Lyrics werd onlangs nog een film uitgebracht die de foute zinnen blijkbaar weer kon prikkelen. De film steekt - naar mijn gevoel nogal opzichtig - de draak met de eighties pop. Hugh Grant himself draaft op in een videoclip die zodanig over the top is dat je moeilijk naast de tonnen ironie kan kijken. En toch blijkt de single PoP! Goes my Heart het verre van slecht te doen bij de platenboer en worden we via alle mogelijke top-elvendertig radioprogramma's verblijd met zinsneden als "There's something in the way you move, I can't deny, / Every word from your lips is a lullaby." Ik bespaar jullie de vertaling.

Vragen van Neruda aan Boelsma

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Estelle Boelsma.)

Hoe spreek je met de vogels
af hoe hun spraak te vertalen?

vogels in de boom zijn steeds maar weer merels
tweemaal zwarte koffie is gelijk aan vogel
ik drink vogel: mijn koffie is merelgebroed

Vier verslagen en een uitnodiging

Zoals je misschien gemerkt hebt, draag ik de laatste weken minder bij aan dit weblog. De reden is eenvoudig: de organisatie van het BK Slam op 22 april in Brussel vraagt al mijn energie. Iedereen is alvast welkom om die zondag literatuur mee te pikken uit het immense programma van Het Groot Beschrijf: een interview met de vsb-genomineerden, een debat over literaire performances, optredens overal in de stad, vele auteursgesprekken, verschillende open podia, een BK Slam,… teveel om op te noemen.

Door de organisatie van de slam zijn uitgebreide verslagen voor in Letterland erbij ingeschoten. Ik wil dat hier in het kort een beetje goedmaken. Wat heb ik de laatste twee weken bezocht?

Tuinman over Gerlach

Woensdag 11 april jl. organiseerde SLAA een avond rondom Eva Gerlach. Hieronder kunt u de basistekst van de lezing die Vrouwkje Tuinman die avond uitsprak lezen.

- door Vrouwkje Tuinman

Het was avond toen de mieren vleugels kregen.
In golven kropen ze uit de grond omhoog
en tegen het muurtje op; onwennig bleven
ze daar in het rond bewegen. Later vloog

een enkele soms tot de markies, maar waagde
de vlucht niet verder, viel of keerde terug.
Veel draaiden zich al dadelijk op hun rug.
Ook zag ik er, die aan hun vleugels knaagden.

Vroeger bij mij op de kleuterschool was er tijdens het speelkwartier een favoriet tijdverdrijf: miertjes stampen. De kinderen wisten precies tussen welke stoeptegels en onder welke struik er nesten zaten. Met tien, twaalf voeten tegelijk werd de populatie vertrapt. Ik heb één keer mee gedaan. Om er ook eens bij te horen, of zo. 27 jaar later voel ik me er nog steeds slecht over. Ik geloof dat ik de enige was die de enkele millimeters grote gruwel ten volle begreep.

Woensdag 11 april jl. organiseerde SLAA een avond rondom Eva Gerlach. Hieronder kunt u de basistekst van de lezing die Vrouwkje Tuinman die avond uitsprak lezen.

- door Vrouwkje Tuinman

Het was avond toen de mieren vleugels kregen.
In golven kropen ze uit de grond omhoog
en tegen het muurtje op; onwennig bleven
ze daar in het rond bewegen. Later vloog

een enkele soms tot de markies, maar waagde
de vlucht niet verder, viel of keerde terug.
Veel draaiden zich al dadelijk op hun rug.
Ook zag ik er, die aan hun vleugels knaagden.

Vroeger bij mij op de kleuterschool was er tijdens het speelkwartier een favoriet tijdverdrijf: miertjes stampen. De kinderen wisten precies tussen welke stoeptegels en onder welke struik er nesten zaten. Met tien, twaalf voeten tegelijk werd de populatie vertrapt. Ik heb één keer mee gedaan. Om er ook eens bij te horen, of zo. 27 jaar later voel ik me er nog steeds slecht over. Ik geloof dat ik de enige was die de enkele millimeters grote gruwel ten volle begreep.

Hoe iemand erin slaagt om tussen de regels door te leven - F. Starik bezoekt 'Een avond met Eva Gerlach'

- door F. Starik

De Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam (SLAA) organiseert in de Balie een serie avonden rond één enkele dichter. Op woensdag 11 april is dat Eva Gerlach. In de allerkleinste zaal, de Salon genoemd. Er kunnen misschien vijftig mensen zitten. Dat zou kunnen. Verspreid over de salon hebben zich hooguit een twintigtal belangstellenden verzameld. De voltallige SLAA redactie, ik denk toch wel een redacteur of vijf; de vier optredende dichters, met een vriend of een familielid, een huisgenoot. Eva Gerlach heeft haar echtgenoot meegenomen. Hij heeft altijd een trui aan. Vrouwkje Tuinman met haar geliefde, dat ben ik, uw verslaggever van dienst. Elma van Haren, Bart Meuleman, Arie van den Berg, Neeltje Maria Min is er, Catharina Blaauwendraad, Astrid van Baalen, misschien twee oudere dames die nergens bijhoren, gewoon een kaartje moesten kopen. Heeft de avond toch nog zestien euro opgebracht.

- door F. Starik

De Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam (SLAA) organiseert in de Balie een serie avonden rond één enkele dichter. Op woensdag 11 april is dat Eva Gerlach. In de allerkleinste zaal, de Salon genoemd. Er kunnen misschien vijftig mensen zitten. Dat zou kunnen. Verspreid over de salon hebben zich hooguit een twintigtal belangstellenden verzameld. De voltallige SLAA redactie, ik denk toch wel een redacteur of vijf; de vier optredende dichters, met een vriend of een familielid, een huisgenoot. Eva Gerlach heeft haar echtgenoot meegenomen. Hij heeft altijd een trui aan. Vrouwkje Tuinman met haar geliefde, dat ben ik, uw verslaggever van dienst. Elma van Haren, Bart Meuleman, Arie van den Berg, Neeltje Maria Min is er, Catharina Blaauwendraad, Astrid van Baalen, misschien twee oudere dames die nergens bijhoren, gewoon een kaartje moesten kopen. Heeft de avond toch nog zestien euro opgebracht.

'Zwarte Zondag' in Antwerpen

- door Olaf Risee

Ondanks het voor de tijd van het jaar absurd prachtige weer, was het afgelopen zondag een zwarte zondag. In Antwerpen althans, meer bepaald in de Petrol, een club op een industrieterrein aan de Antwerpse kaaien waar heel hip, cultuurminnend Vlaanderen van tijd tot tijd haar vertier zoekt. 'Zwarte Zondag' dus: de organisatie had een aantal artiesten gevraagd om diep in zichzelf te graven en zich van hun donkerste kant te tonen. And guess what? Little Mister Sunshine a.k.a. bovengetekend lachebekje was hoogstpersoonlijk van de partij om vanuit een angstaanjagend rode zetel alle zwartgallige taferelen met een frisse, montere blik gade te slaan.

- door Olaf Risee

Ondanks het voor de tijd van het jaar absurd prachtige weer, was het afgelopen zondag een zwarte zondag. In Antwerpen althans, meer bepaald in de Petrol, een club op een industrieterrein aan de Antwerpse kaaien waar heel hip, cultuurminnend Vlaanderen van tijd tot tijd haar vertier zoekt. 'Zwarte Zondag' dus: de organisatie had een aantal artiesten gevraagd om diep in zichzelf te graven en zich van hun donkerste kant te tonen. And guess what? Little Mister Sunshine a.k.a. bovengetekend lachebekje was hoogstpersoonlijk van de partij om vanuit een angstaanjagend rode zetel alle zwartgallige taferelen met een frisse, montere blik gade te slaan.

Onbederf'lijk Vers in Den Bosch

- door Olaf Risee

Vorige week woensdag vond voor het eerst in Den Bosch het poëziefestival Onbederf'lijk Vers plaats. Ik heb daar weinig van meegekregen, daar ik zelf een van de geachte dichters was die mocht optreden. Ik kan u derhalve alleen vertellen hoe het was in De Keulse Kar, alwaar ik samen met Hanneke van Eijken en Simon Vinkenoog de avond op poëtische wijze mocht invullen. Het was, in één woord, geweldig. De organisatie was geweldig, Van Eijken was geweldig, de lokatie was geweldig, Vinkenoog was geweldig, het publiek was geweldig en ikzelf was eveneens geweldig. Potverdomme, wat was ik geweldig, zeg! Maar daarover later meer. (Indien u een hekel heeft aan onbeschaamde zelfbevlekking, dan kunt u beter niet verder lezen.)

- door Olaf Risee

Vorige week woensdag vond voor het eerst in Den Bosch het poëziefestival Onbederf'lijk Vers plaats. Ik heb daar weinig van meegekregen, daar ik zelf een van de geachte dichters was die mocht optreden. Ik kan u derhalve alleen vertellen hoe het was in De Keulse Kar, alwaar ik samen met Hanneke van Eijken en Simon Vinkenoog de avond op poëtische wijze mocht invullen. Het was, in één woord, geweldig. De organisatie was geweldig, Van Eijken was geweldig, de lokatie was geweldig, Vinkenoog was geweldig, het publiek was geweldig en ikzelf was eveneens geweldig. Potverdomme, wat was ik geweldig, zeg! Maar daarover later meer. (Indien u een hekel heeft aan onbeschaamde zelfbevlekking, dan kunt u beter niet verder lezen.)

Opening Galerie 93

- door Olaf Risee

Vorige week zondag werd de tweede tentoonstelling van Galerie 93 geopend in Pand Paulus te Schiedam. Tine Moniek! droeg overtuigend haar poëzie en een stukje proza voor, A.C.G. Vianen en Xavier Roelens vielen op het allerlaatste moment in voor Jet Crielaard en verzorgden ieder apart én gezamelijk een sterk optreden, en Judith Scholte tenslotte zong poëzie van o.a. Ingrid Jonker. Het was een korte doch krachtige opening van een bijzondere expositie. Met schitterend werk van Erwin Adema, Maja Jantar, Jet Crielaard, Jelle Meander, Renaat Ramon, SAGE, Maarten Steenhagen, PJ Roggeband en Helen White. Bovendien is er een doorlopende projectie van ongeveer een half uur met e-poëzie van Dimitri Casteleyn, Jogchem Niemandsverdriet, Het Ongeboren Idee, Tonnus Oosterhoff, Poetry In Motion, Arnoud Rigter, Xavier Roelens, SAGE, Bram Uil, Helen White, Guido van der Wolk en Olaf Risee.
Galerie 93 is iedere vrijdag t/m zondag tussen 13:00 en 17:00 uur te bezoeken.

Hieronder kunt u enkele foto's van de opening bekijken.

- door Olaf Risee

Vorige week zondag werd de tweede tentoonstelling van Galerie 93 geopend in Pand Paulus te Schiedam. Tine Moniek! droeg overtuigend haar poëzie en een stukje proza voor, A.C.G. Vianen en Xavier Roelens vielen op het allerlaatste moment in voor Jet Crielaard en verzorgden ieder apart én gezamelijk een sterk optreden, en Judith Scholte tenslotte zong poëzie van o.a. Ingrid Jonker. Het was een korte doch krachtige opening van een bijzondere expositie. Met schitterend werk van Erwin Adema, Maja Jantar, Jet Crielaard, Jelle Meander, Renaat Ramon, SAGE, Maarten Steenhagen, PJ Roggeband en Helen White. Bovendien is er een doorlopende projectie van ongeveer een half uur met e-poëzie van Dimitri Casteleyn, Jogchem Niemandsverdriet, Het Ongeboren Idee, Tonnus Oosterhoff, Poetry In Motion, Arnoud Rigter, Xavier Roelens, SAGE, Bram Uil, Helen White, Guido van der Wolk en Olaf Risee.
Galerie 93 is iedere vrijdag t/m zondag tussen 13:00 en 17:00 uur te bezoeken.

Hieronder kunt u enkele foto's van de opening bekijken.

Vragen van Neruda aan De Beule

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Norbert De Beule.)

Zal ik mijn lichaamsgeur en kwalen
nog hebben als ik ontslapen ben?

Oh ja, we gaan met zijn allen steeds harder stinken.
Mijn grootste angst? Harder stinken dan de anderen!
Vroeger dacht ik dat dichters geen winden lieten.
Nu weet ik helaas beter.

Ikzelf heb het gevecht met spuitbussen, afwasteiltjes,
geurige kruiden op terassen al lang verloren. Al blijf ik
doorgaan met flossen en drollen doorspoelen. Hoe lang nog?

En mijn andere kwalen?
Blijf ik ook na mijn dood nog dingen uitstellen?
Laat ik mails nog langer onbeantwoord?
Blijf ik doorgaan met het najagen van wind?

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Norbert De Beule.)

Zal ik mijn lichaamsgeur en kwalen
nog hebben als ik ontslapen ben?

Oh ja, we gaan met zijn allen steeds harder stinken.
Mijn grootste angst? Harder stinken dan de anderen!
Vroeger dacht ik dat dichters geen winden lieten.
Nu weet ik helaas beter.

Ikzelf heb het gevecht met spuitbussen, afwasteiltjes,
geurige kruiden op terassen al lang verloren. Al blijf ik
doorgaan met flossen en drollen doorspoelen. Hoe lang nog?

En mijn andere kwalen?
Blijf ik ook na mijn dood nog dingen uitstellen?
Laat ik mails nog langer onbeantwoord?
Blijf ik doorgaan met het najagen van wind?

Ernst Jandl - bist eulen

Poëzie plaatsen - over de poëzie van F. van Dixhoorn

- door Samuel Vriezen

Een telefoontje laat op de avond: Dix aan de lijn, hij is vrolijk, hij heeft een ideetje. Zijn nieuw boek, Twee Piepjes, komt uit en hij wil iets bijzonders doen bij de presentatie, een canon-voordracht met verschillende stemmen, maar hoe dat moet weet hij niet precies. Iets voor mij om uit te werken? Ik heb nauwelijks tijd wegens veel projecten en wegens met een week op vakantie moeten, maar Dix is niet zo maar een dichter. Hij is een van de meest interessante dichters die nu schrijven in dit land, zeg maar gerust een van de spannendste dichters die ik ken tout court. En zo gebeurt het dat ik op donderdag 29 maart mijn debuut beleef als dirigent. Ik dirigeer de premiere van Twee Piepjes, tekst F. van Dixhoorn, structuur S. Vriezen, voordracht door de dichters Joost Baars, Hélène Gelèns, Ben Zwaal, Rozalie Hirs, Tsead Bruinja, Astrid Lampe, ikzelf en de criticus Rutger H. Cornets de Groot. Zelf lees ik alleen de eerste pagina, die uit de tekst "de wat" bestaat, zestien keer herhaald; deze pagina lees ik 49 keer voor, een totaal van 784 keer "de wat", of 1568 piepjes. De andere sprekers lezen elk de tweede tot en met de dertigste pagina, afzonderlijk inzettend en door elkaar heen sprekend in een tijdschema van mijn ontwerp.

- door Samuel Vriezen

Een telefoontje laat op de avond: Dix aan de lijn, hij is vrolijk, hij heeft een ideetje. Zijn nieuw boek, Twee Piepjes, komt uit en hij wil iets bijzonders doen bij de presentatie, een canon-voordracht met verschillende stemmen, maar hoe dat moet weet hij niet precies. Iets voor mij om uit te werken? Ik heb nauwelijks tijd wegens veel projecten en wegens met een week op vakantie moeten, maar Dix is niet zo maar een dichter. Hij is een van de meest interessante dichters die nu schrijven in dit land, zeg maar gerust een van de spannendste dichters die ik ken tout court. En zo gebeurt het dat ik op donderdag 29 maart mijn debuut beleef als dirigent. Ik dirigeer de premiere van Twee Piepjes, tekst F. van Dixhoorn, structuur S. Vriezen, voordracht door de dichters Joost Baars, Hélène Gelèns, Ben Zwaal, Rozalie Hirs, Tsead Bruinja, Astrid Lampe, ikzelf en de criticus Rutger H. Cornets de Groot. Zelf lees ik alleen de eerste pagina, die uit de tekst "de wat" bestaat, zestien keer herhaald; deze pagina lees ik 49 keer voor, een totaal van 784 keer "de wat", of 1568 piepjes. De andere sprekers lezen elk de tweede tot en met de dertigste pagina, afzonderlijk inzettend en door elkaar heen sprekend in een tijdschema van mijn ontwerp.

Een debutant op de Nacht van de Poëzie

- door Alexis de Roode

Alexis de Roode trad op 31 maart voor het eerst op in de Nacht van de Poëzie, als laatste. Hij doet persoonlijke verslag vanuit het perspectief van de dichter. Dit verslag is oorspronkelijk geschreven voor www.dichtpodia.nl, zonder literair doel, om andere dichters een inkijkje te geven: hoe is het om in de Nacht te staan.

De laatste Nacht - 31 maart 2007

Dit verslag wordt buitenproportioneel lang, want de 27e Nacht van de Poëzie voelt als een kruispunt in mijn leven: "Meet me at the crossroads at midnight." Daar hoort van alles bij en omheen. Een schaamteloos verslag wordt dit. Ik ga niet laconiek doen. Om ooit in de Nacht van de Poëzie te staan, was een levensdroom van mij. Die kwam sneller uit dan gedacht.

- door Alexis de Roode

Alexis de Roode trad op 31 maart voor het eerst op in de Nacht van de Poëzie, als laatste. Hij doet persoonlijke verslag vanuit het perspectief van de dichter. Dit verslag is oorspronkelijk geschreven voor www.dichtpodia.nl, zonder literair doel, om andere dichters een inkijkje te geven: hoe is het om in de Nacht te staan.

De laatste Nacht - 31 maart 2007

Dit verslag wordt buitenproportioneel lang, want de 27e Nacht van de Poëzie voelt als een kruispunt in mijn leven: "Meet me at the crossroads at midnight." Daar hoort van alles bij en omheen. Een schaamteloos verslag wordt dit. Ik ga niet laconiek doen. Om ooit in de Nacht van de Poëzie te staan, was een levensdroom van mij. Die kwam sneller uit dan gedacht.

Verslag Nacht van de Poëzie 2007

- door Olaf Risee

Afgelopen weekend was het weer zover, het jaarlijks terugkerende poëziefeestje in het Utrechtse Vredenburg: de Nacht van de Poëzie. Op het moment van binnenkomst (rond half negen) bleek ik al drie dichters gemist te hebben: Kees van Domselaar, Judith Herzberg en Eus. Laatstgenoemde was evenwel vriendelijk genoeg om met een stevige alcoholbubbel in zijn charmante bierbelly gedurende de rest van de avond nog diverse voordrachten te verzorgen vanuit de zaal. Hetgeen niet door iedereen gewaardeerd werd, vooral niet door de dichters die op dat moment op het podium stonden. Tijdens een van mijn rookpauzes hoorde ik een strenge dame van de organisatie Eus sommeren het pand te verlaten wegens 'teveel klachten'. "Al Galidi is erg geschrokken van je geschreeuw tijdens zijn voordracht." Tja. Je kunt Zorro tot leven wekken in poëzie, maar als er 's een keertje in het echte leven een stomdronken malloot 'boe' of 'bah' roept, dan heb je er geen donder aan. Enfin, Sven Ariaans en zijn vriendin L. bemiddelden en Eus mocht nog even blijven.

- door Olaf Risee

Afgelopen weekend was het weer zover, het jaarlijks terugkerende poëziefeestje in het Utrechtse Vredenburg: de Nacht van de Poëzie. Op het moment van binnenkomst (rond half negen) bleek ik al drie dichters gemist te hebben: Kees van Domselaar, Judith Herzberg en Eus. Laatstgenoemde was evenwel vriendelijk genoeg om met een stevige alcoholbubbel in zijn charmante bierbelly gedurende de rest van de avond nog diverse voordrachten te verzorgen vanuit de zaal. Hetgeen niet door iedereen gewaardeerd werd, vooral niet door de dichters die op dat moment op het podium stonden. Tijdens een van mijn rookpauzes hoorde ik een strenge dame van de organisatie Eus sommeren het pand te verlaten wegens 'teveel klachten'. "Al Galidi is erg geschrokken van je geschreeuw tijdens zijn voordracht." Tja. Je kunt Zorro tot leven wekken in poëzie, maar als er 's een keertje in het echte leven een stomdronken malloot 'boe' of 'bah' roept, dan heb je er geen donder aan. Enfin, Sven Ariaans en zijn vriendin L. bemiddelden en Eus mocht nog even blijven.

Interview met Gijs ter Haar

- door Olaf Risee

Gijs ter Haar is afgelopen vrijdag uitgeroepen tot winnaar van de Kei van Utrecht. Gina van de Berg (Poëziecircus) werd tweede en Christel van der Gun (Stardance) derde.

Gijs, gefeliciteerd! Waarom heeft de jury juist jou tot dé Kei gebombardeerd?

De jury heeft gekozen voor mij vanwege de mix van geestdrift en inzet, mijn vernieuwende ideeën, het grote aantal jonge mensen dat ik weet te bereiken d.m.v. workshops, en de plannen die ik heb met het gewonnen prijzengeld. Het feit dat SLAMersfoort een one-man-thing is afgezet tegen het feit dat de andere finalisten allemaal op de een of andere manier een organisatie of vereniging achter zich hebben, het feit dat ik alles alleen doe, zelfs posters plakken, sprak ze zeer aan.

- door Olaf Risee

Gijs ter Haar is afgelopen vrijdag uitgeroepen tot winnaar van de Kei van Utrecht. Gina van de Berg (Poëziecircus) werd tweede en Christel van der Gun (Stardance) derde.

Gijs, gefeliciteerd! Waarom heeft de jury juist jou tot dé Kei gebombardeerd?

De jury heeft gekozen voor mij vanwege de mix van geestdrift en inzet, mijn vernieuwende ideeën, het grote aantal jonge mensen dat ik weet te bereiken d.m.v. workshops, en de plannen die ik heb met het gewonnen prijzengeld. Het feit dat SLAMersfoort een one-man-thing is afgezet tegen het feit dat de andere finalisten allemaal op de een of andere manier een organisatie of vereniging achter zich hebben, het feit dat ik alles alleen doe, zelfs posters plakken, sprak ze zeer aan.

Vragen van Neruda aan Schouten

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Rob Schouten.)

Zal mijn ongelukkige dichtwerk
blijven kijken met mijn ogen?

Het is überhaupt de vraag of mijn dichtwerk, dat ik niet ongelukkig zou willen noemen, wel met mijn ogen kijkt. Ik merk dat ik in mijn gedichten soms heel anders kijk dan overdag met mijn bloedeigen ogen. Maar afgezien daarvan hoop je natuurlijk dat je dichtwerk een beetje van jou blijft, iets van jou representeert en nee, niemand garandeert je dat. En zo vrees ik dat de ogen van bijvoorbeeld Eliot, Pessoa of Auden bijziende door de bril van het heden naar ons kijken.