Vragen van Neruda aan Mirck

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Hanz Mirck.)

Sterft de vader die leeft in je dromen
opnieuw als je wakker wordt?

Mijn vader is zo vitaal en zo oud dat ik in elk gedicht rekening houd met zijn dood. Maar... hoezo opnieuw'? Wat is dat voor suggestieve vraag? Zo als 'de trein van elf uur vertekt over een kwartier'. De werkelijkheid uit onze dromen gaat inzichzelf door als we wakker zijn, zoals een trein het station weer verlaat waat je moet uitstappen maar in slaap viel.

Als ik de zee weer zie
heeft de zee mij wel of niet gezien?

De zee ziet je altijd. Ik heb een vriend die al tien jaar de zee niet zag, maar zij weet dat. De zee heeft een onbeschrijfelijk zelfreinigend vermogen. Ze lijkt blauw of groen en soms bruin of zelfs zwart maar ze heeft geen kleur. Ja, geel, maar dat kunnen mensen niet zien, zegt de Chinese wijsgeer Mi Hoen.

Kun je me liefhebben, alfabet,
en geef je me een substantieve zoen?

Nee het alfabet is onverschillig en onschuldig, je kunt met haar doen wat je wil, mensen een rad voor ogen proberen te draaien door vertragingen te verdoezelen, het alfabet draagt geen verantwoordelijkheid daarin. Het kan niets voor ons doen, wij moeten iets doen voor het alfabet. Nee dat is onzin, de taal is een spiegel, je kunt er een substantiele zee mee maken voor een vriend, die kust.