Titel: de nieuwe keizer spreekt
Auteur: Bernard de Bruyckere
Uitgever: Prometheus
ISBN: 978 904 460 970 7
Prijs: € 21,95
Eind deze maand verschijnt de debuutbundel de nieuwe keizer spreekt van Bernard de Bruyckere. De bundel wordt op donderdagavond 26 april gepresenteerd in boekhandel Perdu, Kloveniersburgwal 86 te Amsterdam. Hieronder kunt u alvast drie nog niet eerder gepubliceerde gedichten uit de nieuwe keizer spreekt lezen.
Lees meer "3 gedichten van Bernard de Bruyckere" »
- door Olaf Risee
In het laatst verschenen nummer van de Poëziekrant:
- een interview met Saskia de Jong: "Ik heb maar een blauwe maandag gestudeerd en daarna dacht ik aan steeds iets anders. Nederlands, filosofie, klassieke talen, culturele antropologie, allemaal erg aantrekkelijk, maar ik kon het niet in één studie vinden. Toen las ik iets over de Schrijversvakschool en dat leek me een goede manier om in het ritme van het studeren te komen, want ik was er inmiddels een tijdje uit en bovendien kostte die Schrijversvakschool geen studiejaren, want je moest die school gewoon zelf betalen. Het was een beetje een naïeve redenering, maar ja."
Lees meer "Poëziekrant, nr. 2 (maart 2007)" »
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Renaat Ramon.)
Kun je me liefhebben, alfabet,
en geef je me een substantieve zoen?
Zal ik de klinkers minnaars noemen,
de medeklinkers maîtresse, simultaan?
Ik onderhoud ze allen. Punctueel.
Ik houd hun kleuren in mijn hand.
Ik houd van ze, ik bemin de zwarte A
zoals door Francesco Griffo gesneden
voor Kardinaal Bembo en Manutius Aldus.
Ik houd van de vergulde initialen
en de heldere weelde van blauw
in de Très belles heures du Duc de Berry,
van het qwertyklavier op een Remington,
van alle schreefloze karakters waarin het werk
van Elburg is gezet, Elburg Jan G.
En ik geloof dat de liefde wederkerig is:
vooral de blanke alef houdt van mij,
maar ook de x en de omega
en zeker de sonore Bodonische O.
Lees meer "Vragen van Neruda aan Ramon" »
- door Michaël Stoker
Over bloemlezingen ontstaat altijd gelazer. Toen Gerrit Komrij in 1999 De Afrikaanse poëzie in 1000 en enige gedichten publiceerde waren de kritieken niet van de lucht. ‘Moet ons ‘n Kaaskop toelaat om die koninklike stempel op ons poësie te plaas? Eers het ons ‘n kulturele boikot beleef — nou kry ons kulturele neo-kolonialisme,’ schreef de columnist Jakop Regop in dagblad Die Burger, bijvoorbeeld. Er stond met die bloemlezing ook nogal wat op het spel. Juist in een samenleving als de Zuid-Afrikaanse, waar community building nog altijd een buitengewoon actuele en hachelijke zaak is, is de publicatie van een bloemlezing die in de titel spreekt van ‘De’ Afrikaanse poëzie, iets om met argusogen te beschouwen. De keuze van de bloemlezer loopt gemakkelijk het risico een politieke keuze te worden (zie voor een uitgebreid artikel over de receptie van Komrij’s Afrikaanse bloemlezing het artikel van Ingrid Glorie).
In Nederland zal de publicatie van ongeacht welke bloemlezing over Nederlandse poëzie niet zo snel politiek worden, maar desondanks natuurlijk wel voor gezaghebbend kunnen doorgaan. Door middel van het samenbrengen van een groot aantal gedichten, afgebakend door een bepaalde periode, construeert de bloemlezer immers een traditie waartoe de gebloemleesde dichters (bewust of onbewust) gaan behoren, en die als een paradigma voor de onderhavige periode kan gaan gelden.
Lees meer "De canon van de dorpspomp" »
- door Olaf Risee
Zaterdag 17 maart 2007. Ik ben 32, bijna 33 jaar en zie in een kleine schouwburg in Tielt de voorstelling EN/EN van Joke van Leeuwen en de Bosnische zanger/gitarist Mario Paric. Na afloop vraag ik me af hoe ik de voorstelling beoordeeld zou hebben als ik 'm een jaar of vijf geleden gezien zou hebben. Ik zou dan 27, bijna 28 jaar zijn geweest. Zonder moeite noem ik in mezelf de kwalificaties op: 'truttig', 'burgerlijk' en met stip op 1 'moralistisch'. Ik zou er ongetwijfeld een cynisch stukje over hebben geschreven.
Lees meer "De moraal van het verhaal - over EN/EN van Joke van Leeuwen & Mario Paric " »
- door Xavier Roelens
Iets meer dan een maand geleden kwamen de resultaten van een enquête door het Vlaams Fonds voor de Letteren in de pers. 626 lezers van gesubsidieerde literaire tijdschriften hadden vragen over hun leesgedrag en over de kwaliteit van de tijdschriften beantwoord. De resultaten van de enquête werden op weblogs al veelvuldig becommentarieerd, bijvoorbeeld hier en hier (om de interessantste kritische stemmen eruit te halen). De resultaten van het onderzoek zijn nu ook in de nieuwsbrief van het VFL opgenomen, waaruit blijkt dat Reugebrinks kritiek op de kranten ("Het viel op voorhand te verwachten dat zowel in DM, als nu in DSL, vooral het feit naar voren gehaald zou worden dat de gemiddelde leeftijd van een lezer van een literair tijdschrift 48 jaar is. Althans zo staat het in de kranten. Correct zou zijn om te stellen dat het de gemiddelde leeftijd van de respondenten van de enquête is. Maar die nuance is voor de krant al een stap te ver.") eigenlijk op rekening van het VFL zelf moeten komen. Zij verspreidden de door Reugebrink gewraakte formulering.
Maar er is ook echt nieuws in de nieuwsbrief.
Lees meer "Nieuwsbrief VFL, maart 2007" »
- door Arne Pauwels
Ik had in mijn vorige stuk aangegeven dat we ons niet langer hoefden bezig te houden met de hele Noord-Zuidkwestie en de stereotypering daarrond. Dat we ons maar moesten concentreren op de literatuur. Bedoeling was om het vanaf nu over een andere boeg te gooien en maar eens meningen te spuien over wat er tegenwoordig zoal leeft en sterft in de Nederlandstalige poëzie. Uitgedaagd door enkele reacties bezondig ik me echter nog een laatste keer aan een discussie waar ik eigenlijk meer moeite mee heb dan ik tot nu toe heb willen toegeven.
Lees meer "Het cliché verliteratuurd" »
- door Xavier Roelens
Geachte lezer van dit weblog,
hebt u een afspraak met de geschiedenis? Het hoeft niet, u hoeft zich daartoe niet verplicht te voelen. Maar kijkt u toch eens, als u in een boekhandel komt, naar de foto op de achterkaft van de nieuwste DW B. Of surf, net voor het slapengaan, naar de site van het literaire tijdschrift. U kan er de zoveelste remake van Het Laatste Avondmaal ontdekken, ditmaal van de hand van Michiel Hendryckx. Verder in het boek, of de site, ontdekt u portretfoto’s door de huisfotograaf van De Standaard. Hij heeft zich waarlijk overtroffen.
En al hoeft de afspraak met de geschiedenis niet, misschien krijgt u toch zin om deze special rond Willem Elsschot te kopen. Daar bestaan in elk geval enkele goede (en minder goede) redenen toe.
Lees meer "Nieuwe Kaas. Veertien schrijvers schrijven Elsschot (DW B, NR. 1: februari 2007)" »
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Hanz Mirck.)
Sterft de vader die leeft in je dromen
opnieuw als je wakker wordt?
Mijn vader is zo vitaal en zo oud dat ik in elk gedicht rekening houd met zijn dood. Maar... hoezo opnieuw'? Wat is dat voor suggestieve vraag? Zo als 'de trein van elf uur vertekt over een kwartier'. De werkelijkheid uit onze dromen gaat inzichzelf door als we wakker zijn, zoals een trein het station weer verlaat waat je moet uitstappen maar in slaap viel.
Lees meer "Vragen van Neruda aan Mirck" »
- door Elbie Adendorff
Dit wil voorkom of podiumgeleenthede soos performances en happenings hoogs gewild in Suid-Afrika is. Hambidge (1997:114) wys in haar "Poësiekroniek" daarop dat die poësie gehoor wil word. Sy meen dat die poësie op hierdie manier meer toeganklik word, veral vir mense wat dié genre as "moeilik" ervaar. Die gewildheid van poësie as orale vorm in die Afrikaanse literêre sisteem blyk onder meer uit die toename in bywoningsgetalle en die toenemende suksesse van voorleesgeleenthede en ander literêre geleenthede soos die Woordfees op Stellenbosch, die Poetry Africa-fees in Durban, die Passaatwinde-fees in Kaapstad, die Urban Voices ('n week lange poësie-indaba) in Johannesburg en die Versindaba, wat in 2005 en 2006 gereël is deur Protea Boekhuis in Stellenbosch. Ook Alfred Schaffer (2001:1) vestig die aandag op die gewildheid van voorlesings: "Poëzievoordrachten zijn in veel landen nog steeds zeer populair en worden goed bezocht. Steeds beter bezocht. Van kleine 'venues' tot groter festivals: de dichter en zijn gesproken woord staan nog steeds stevig in de belangstelling, al worden poëzie-bundels nog altijd met kleine oplagen de wereld in gestuurd."
Lees meer "Performance poetry in die Afrikaanse poësiesisteem" »
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Florence Tonk.)
Hoor je niet ook het gevaar
in het schateren van de zee?
Franklin D. Roosevelt deed ooit de welbekende uitspraak: “Het enige dat we moeten vrezen is de vrees zelf.” Vervolgens sloot hij tienduizenden Amerikaanse Japanners op in concentratiekampen op Amerikaans grondgebied. Toch blijven die woorden op zichzelf waar en actueel. Helemaal nu de angst zo’n grootse winstmaker blijkt voor politici tot en met autoverkopers. De moraal van dit verhaal: wantrouw jezelf als je alleen gevaar hoort. Soms hoor ik alleen het gevaar en op andere momenten ook of alleen, de muziek. Dan kan ik schrijven.
Lees meer "Vragen van Neruda aan Tonk" »
- door Xavier Roelens
Het Rotterdamse literaire tijdschrift Krakatau is nu al drie nummers ver met een vernieuwde lay-out vol hippe kleurtjes en abstracte vormen. Ook blijven ze zich consequent tot poëzie beperken, al zoeken ze wel naar meer en meer verschillende invalshoeken. Naast gedichten en recensies bevat dit nummer ook een in memoriam voor de Rotterdammer A. Moonen, een summiere agenda en drie bladzijden nietszeggendheid onder het mom van een inleiding. Als extra bevat deze Krakatau een A3-affiche met een gedicht van Hanz Mirck.
Lees meer "Krakatau, nr. 43" »
Titel: de nieuwe keizer spreekt
Laatste reacties