Vragen van Neruda aan Kuiper
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Elmar Kuiper.)
Wat heeft de boom geleerd van de aarde
dat hij kan praten met de hemel?
Ik scheid de entiteiten boom, aarde en hemel: Je hoeft een boom niet te leren boom te zijn. De aarde is geen leermeester. Met haar takken praat een boom met de hemel en met haar wortels fluistert zij met de aarde. De boom vindt haar fundament in de aarde, haar wortels voeden zich met hemelwater.
Van welke kant komt de dood,
van beneden of van boven?
Lastige vraag. In mijn optiek bestaat de dood niet. Er is ook geen beneden of boven, laat staan een richting waar iets naar toe gaat. Je sterft en dat proces voltrekt zich gestaag in je lichaam.
Hoewel: een tig aantal cellen worden telkens opnieuw gemaakt.
In deze definitie is de dood een absoluut gegeven, iets waarmee ik niet uit de voeten kan.
Er is geen begin en eind, denk ik, hoewel ik mijn bestaan niet kan ontkennen.
Als het hart stopt met tikken is het ook niet zo dat je niet meer leeft. Je lichaam is een zelfstandige instantie dat door insecten, maden en wormen bewoond zal worden, tenminste, als je tijdens je ‘leven’ kiest voor een bestaan onder de grond. Zij voeden zich met jouw stoffelijk omhulsel. Als je kiest voor de open haard, braakt de schoorsteen van het crematorium je uit. Misschien dat de wind nog wat plezier aan je beleeft. De ziel van een dierbare manifesteert zich in de/je natuur.
Mag ik vragen aan mijn boek
of ik het echt heb geschreven?
Natuurlijk. Vraag het op een uitgelezen moment! Vraag het zodra je een helder zicht hebt op je horizon. Vraag het als de zon op komt en onder gaat. Vraag het simpel, verwacht geen uitgesproken antwoord.
Reacties