Interview met Freek Lomme
- door Xavier Roelens
Via ACG Vianen vernam ik het bestaan van een nieuw tijdschrift, of beter een gratis kunstkrant: De Kantlijn. Het eerste nummer verscheen eind oktober en begin maart komt het tweede nummer uit met ook een artikel van Vianen over Mark Insingel. Voldoende reden om Freek Lomme te interviewen, een van de initiatiefnemers en zelf ook dichter.
Wat is de opzet van De Kantlijn?
Met De Kantlijn, subtitel ‘Kunstjournaal van de zuidelijke Nederlanden’, zetten we in op de dynamiek van de kunsten in de Zuidelijke Nederlanden: de gebieden beneden de Maas tot aan de zuidgrens van Brussel. We willen experiment en verdieping hand in hand doen gaan, dit zichtbaar maken. Enigszins compromisloos wellicht…
Wie zetelt in de redactie?
Marc en Jacintha van Kunstenaarsinitiatief De Overslag in Eindhoven, Freek Lomme (conservator o.a. in Onomatopee.net, schrijver, dichter, kunstenaar) en Philipe Van Den Bossche (conservator Van Abbe Museum) bundelden de krachten omdat zij vonden dat er wat moest gebeuren.
Het is gedurfd om in deze tijden van digitalisering nog met een papieren uitgave af te komen. Waarom deze keuze? En wat doet jullie geloven in het welslagen van het project?
De krant wordt in een oplage van 5000 gedrukt en gratis verspreid. Juist de fysieke kracht van beeldbijdragen is deel van onze inzet. Daarnaast lees ik liever uit het handje dan van een scherm waar ik al genoeg achter zit. Over digitale kranten wordt gezegd dat er makkelijker op valt te reageren. Op De Kantlijn kan ook gereageerd worden.
Welke plaats krijgt literatuur (poëzie) in jullie krant?
Een plaats waarin zij als experimentele kunstvorm mee mag spreken. Discussies en thematieken in de letteren verschillen niet wezenlijk van discussies in de beeldende kunst. Dat vind ik zelf vaak een interessante spiegel die te weinig wordt uitgediept, zowel op theoretisch vlak als in de scheppende kant. Wanneer literatuur interessante zaken inbrengt, is dat mooi.
A.C.G. Vianen schrijft nu een artikel over Mark Insingel. Het lijkt me mooi, bijvoorbeeld, wanneer een volgende schrijver zijn concrete poëzie zou vergelijken met conceptuele kunst: er zijn interessante parallellen te trekken. Natuurlijk kan het ook gaan over andere zaken … Het gaat er om dat experimentele kwaliteit in een goed kader geplaatst kan worden, liefst vanuit en met de sector zelf.
Waar wordt de krant overal verspreid? Als ik bijvoorbeeld in Gent nog geen exemplaar van De Kantlijn heb zien liggen, is dat dan mijn fout?
De krant wordt gedrukt in een oplage van 5000 en gratis verspreid over kunstinstellingen in Nederland en Vlaanderen. Ik zal dit keer ook een pakket naar het Poëziecentrum laten sturen. Het SMAK en andere plekken hebben de krant reeds ontvangen. In de vorige editie schreef Gentenaar Stijn Van De Vyver een artikel over het SMAK… Er liggen kranten her en der en het netwerk zal groeien.. We hopen vooral ook op particuliere participatie, particulier engagement.
Waar wil je binnen 1 jaar staan met de krant? En binnen 5 jaar?
We willen, zoals gezegd, een impuls geven aan het experimentele discours in de kunst, startend vanuit de mentaliteit van de beeldende kunst. Op persoonlijke noot durf ik te beweren dat die vaak ruimer en eerlijker is dan literaire mentaliteiten waar Neerlandici vaak een ferme dienst draaien. Er zijn weliswaar zelfde discussies, over hoge en lage kunst bijvoorbeeld, maar de letteren zijn nog meer bekrompen.
We brengen een integer, anders geluid. Welaan: zie de eerste editie die vorig jaar verscheen, of de nieuwe editie, die er spoedig aan komt.
Reacties