« januari 2007 | Hoofdmenu | maart 2007 »
Na een eerste expositie in november 2005 (Beveren-Leie, België), opent Galerie 93 binnenkort haar deuren in Schiedam, Nederland. Van 1 april t/m 13 mei 2007 is Galerie 93 te gast in Pand Paulus.
Opening: zondag 1 april om 16:00 uur m.m.v. Tine Moniek! - poëzie, Jet Crielaard - performance en Judith Scholte - zang.
Poëziemiddag: zondag 22 april van 15:00 tot 17:00 uur met o.a. Mark Boog, Arnoud Rigter en F. van Dixhoorn. Toegang gratis.
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Edward van de Vendel.)
Waarom beweeg ik zonder te willen,
waarom kan ik niet bewegen?
Het raarste bewegen dat ik van mijn lichaam ken is wat mijn bovenbenen willen als ik op een te grote hoogte sta. Ze beginnen dan namelijk aan de rest van mijn lichaam te sjorren. Ze denken er hardop bij, en ze klinken vrij overtuigend: ‘Kom nou!’ roepen ze tegen de rest van mijn lijf, ‘Kom, die rand over! Stap over dat muurtje, van hier naar de diepte is een avontuur. Vliegen kunnen we, we zullen luchtfietsen, ozonstruikelen, verdorie, kom nou!’.
Suïcidale bovenbenen worden het, op te grote hoogte. Moet samen met de rest van mijn lichaam altijd weer flink aan de bak om nee te schudden. Aan de waaromvraag zijn we, door al dat bovenbeengeworstel, nooit toegekomen.
Lees meer "Vragen van Neruda aan Van de Vendel" »
Afgelopen 25 januari vond in Utrecht de eerste editie plaats van Het Huis van de Poëzie. Hieronder een vijftal foto's van dat gebeuren, gemaakt door Anouk Prins en Hans Roggen.
Lees meer "5 foto's van Het Huis van de Poëzie" »
- door Michaël Stoker
Op 7 februari werd het regeerakkoord voor het vierde kabinet balkenende gepresenteerd. De Righteous brothers van de Nederlandse politiek presenteerden een document waar W.G. van der Hulst de ghostwriter van lijkt te zijn. Balkenende heeft nu vooral behoefte aan stabiliteit: veel kan er met zo’n tikje conservatief akkoord niet misgaan. Alles blijft grotendeels bij het oude of wordt vervangen door iets nog ouders. We moeten nog steeds vijf dagen nadenken voordat we embryo’s mogen opzuigen, de pil van Drion komt niet in de verzekeringspolis en we hogen hier en daar een dijkje op voor die stijgende zeespiegel-waar-het-toch-zo’n-vaart-niet-mee-zal-lopen. We gaan, kortom, samen leven en samen werken: Het Nederlandse polder-neoliberalisme wordt vervangen door het Nederlandse polderchristen-socialisme. Voor de poëzie zal het allemaal weinig te betekenen hebben, of het moet een herwaardering van de oude domineesdichters zijn, zoals J. ten Kate: de Eeuwige arbeidt met geduld / Naar de grondwet der ontwikkling, /die Hij stelde en-zelf vervult!
Lees meer "Centrum voor poëtische volkscultuur" »
- door Xavier Roelens
Via ACG Vianen vernam ik het bestaan van een nieuw tijdschrift, of beter een gratis kunstkrant: De Kantlijn. Het eerste nummer verscheen eind oktober en begin maart komt het tweede nummer uit met ook een artikel van Vianen over Mark Insingel. Voldoende reden om Freek Lomme te interviewen, een van de initiatiefnemers en zelf ook dichter.
Lees meer "Interview met Freek Lomme" »
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Alfred Schaffer.)
Is inderdaad de droefheid niet wijd
en flinterdun de weemoed?
Wie weet. Zolang je er maar niet in gaat zwelgen. Ik heb geen behoefte de droefheid op te meten, maar ik geloof graag dat die wijder is dan ik kan bedenken. Melancholie is verraderlijk. Als je niet oppast is het de dood in de pot, net als nostalgie. De geruite pantoffel onder de sentimenten, de meest linke slaappil die er te slikken is.
Lees meer "Vragen van Neruda aan Schaffer" »
- door Arne Pauwels
Net zoals in de politiek leeft er ook in de literatuur een zeker nationalisme. Ook in Vlaanderen, ook in Nederland. Zoals ik in mijn vorige twee stukken al aangegeven heb, komt dat nationalisme voor een groot deel tot uiting in clichés die al decennia lang opduiken in de literaire kritiek. Hoewel genuanceerd komt dit soort nationalisme ook terug in Hugo Brems’ recente literatuurgeschiedenis Altijd weer vogels die nesten beginnen. Daarin wordt de behandelde literatuur afgebakend door drie criteria: taal, papier en officiële instituties. In essentie gaan wellicht alle literatuurgeschiedenissen over officiële, papieren literatuur in een bepaalde taal. Deels zijn die criteria wellicht terecht. Klassiek en oubollig misschien, maar terecht. Voor literatuur uit vervlogen eeuwen moeten we ons immers baseren op tastbare overblijfselen, en officiële instituties zijn vaak ook een garantie voor kwaliteitsvolle literatuur. Min of meer toch, om er maar een Bremsiaanse nuance aan toe te voegen.
Lees meer "Grenslijnen uitwissen" »
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Elmar Kuiper.)
Wat heeft de boom geleerd van de aarde
dat hij kan praten met de hemel?
Ik scheid de entiteiten boom, aarde en hemel: Je hoeft een boom niet te leren boom te zijn. De aarde is geen leermeester. Met haar takken praat een boom met de hemel en met haar wortels fluistert zij met de aarde. De boom vindt haar fundament in de aarde, haar wortels voeden zich met hemelwater.
Lees meer "Vragen van Neruda aan Kuiper" »
- door Xavier Roelens
"Om het interessante praten we altijd heen. Het is een provisorische stoplap, die wijst op wat weinig houvast biedt maar waarover we graag meer willen weten om te zien of het ook echt iets waard is." In de nieuwste Yang tasten verschillende bijdragen af hoe in het spanningsveld tussen nabootsing (van een voorganger of van een genre) en de ontwikkeling van individualiteit een gedicht / oeuvre / recensie / roman / reisverhaal kan ontstaan – en hoe dat spanningsveld, indien goed opgevoerd, bij gebrek aan een beter gevoel en om zichzelf wat reflectietijd te geven, als ‘interessant’ kan benoemd worden.
Lees meer "Yang, nr. 4 (december 2006): Maximale vervangbaarheid" »
- door Olaf Risee
In het laatst verschenen nummer van de Poëziekrant:
- een interview met Benno Barnard: "Ik begrijp wel wat van dat hele debat over normen en waarden. Een door een verkeerd soort conservatieven verpeste term, maar ik begrijp het wel. Ik ben een linkse conservatief. Sociaal-economisch ben ik links. Ik zou nooit op een rechtse partij stemmen, maar in cultureel opzicht ben ik conservatief. Ik conserveer wat er te conserveren valt. Ik bedoel niet alleen dat ik voorstander ben van geschiedenisonderwijs en Latijn en Grieks - het gaat veel verder en dieper. Het heeft te maken met de aard van de samenleving, met de manier waarop ik mijn kinderen opvoed. Ik herinner me heel goed de ergernis die ik voelde bij het hameren op omgangsvormen, wat mijn moeder deed, maar ik doe dat nu even geestdriftig bij mijn kinderen. Geef een hand, zeg hoe je heet, zeg dank u wel. Het is veel meer dan zielloos formalisme: de vorm draagt altijd de inhoud. Precies zoals in de poëzie. Als je vormen cadeau doet aan een volgende generatie, geef je cultuur door. Etiquette: dat is de diminutief van ethiek. Ik ben ook bepaald niet achteloos over vormen in de poëzie. Ik heb geen neiging om formeel rijmende sonnetten te schrijven. Dat wordt vrij gauw hobbyisme. Maar ik ben me altijd wel zeer bewust van de vorm, van de klankeffecten."
Lees meer "Poëziekrant, nr. 1 (januari-februari 2007)" »
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Joke van Leeuwen.)
Spuwen de o's van de locomotieven
rook, vuur en stoom?
Ik zie geen andere o's van rook dan de o's die onze voorvaderen, nog pijprokend zonder vrees voor een vroegtijdige dood of vermindering van de spermakwaliteit, tussen hun o-ronde lippen, met de tong naar voren voor het gat in het midden, uit hun mond lieten komen. Opa's als locomotief. O, wat mooi.
Lees meer "Vragen van Neruda aan Van Leeuwen" »
- door Olaf Risee
Zaterdagavond, 27 januari, even voor acht uur. In de rode zaal van De Singel te Antwerpen opent Stijn Vranken De Nachten 2007: "Zoals u weet, dat mag ik hopen althans, bestaan De Nachten voornamelijk uit veel sex en geweld. Soms is er tussendoor ook wat muziek en literatuur, dat was nodig om de subsidieaanvraag rond te krijgen."
Sex en geweld dus. Ik ben er klaar voor.
Lees meer "Verslag De Nachten (deel 2)" »
Laatste reacties