in Letterland

Verslag De Nachten (deel 1)

- door Xavier Roelens

Voor de twaalfde maal streek De Nachten neer in De Singel in Antwerpen. Ondanks verwachting wekkende namen als Remco Campert, Gert Vlok Nel en Herman Brusselmans (op film) was het zaterdaggedeelte een matte bedoening. Weinig optredens hadden spankracht. Alleen de 15 minutes of fame van Roosbeef kon begeesteren.

- door Xavier Roelens

Voor de twaalfde maal streek De Nachten neer in De Singel in Antwerpen. Ondanks verwachting wekkende namen als Remco Campert, Gert Vlok Nel en Herman Brusselmans (op film) was het zaterdaggedeelte een matte bedoening. Weinig optredens hadden spankracht. Alleen de 15 minutes of fame van Roosbeef kon begeesteren.

Verslag Het Huis van de Poëzie (25/01/2007)

- door Dieuwertje Mertens

De auto van de burgemeester kan niet helemaal voorgereden worden en staat aan de rand van het Lepelenburgpark geparkeerd. Aan burgemeester Brouwer-Korf de eer op Nationale Gedichtendag de eerste editie van Het Huis van de Poëzie te openen in Sterrenwacht Sonnenborgh. De Utrechtse literaire bobo's zullen ook een kleine wandeling moeten maken. De vele afgeragde studentenfietsen op de heuvel, bieden tegenwicht en beloven een gemêleerd publiek. De bezoeker maakt zijn entree onderaan de heuvel, waar men langs een pad met fakkels aan weerszijde, de 17e eeuwse gewelven van bastion Sonnenborgh wordt binnengeleid. De zeer indrukwekkende entree belooft wat. Aan de locatie kan het al dan niet slagen van Het Huis van de Poëzie, zeker niet liggen.

- door Dieuwertje Mertens

De auto van de burgemeester kan niet helemaal voorgereden worden en staat aan de rand van het Lepelenburgpark geparkeerd. Aan burgemeester Brouwer-Korf de eer op Nationale Gedichtendag de eerste editie van Het Huis van de Poëzie te openen in Sterrenwacht Sonnenborgh. De Utrechtse literaire bobo's zullen ook een kleine wandeling moeten maken. De vele afgeragde studentenfietsen op de heuvel, bieden tegenwicht en beloven een gemêleerd publiek. De bezoeker maakt zijn entree onderaan de heuvel, waar men langs een pad met fakkels aan weerszijde, de 17e eeuwse gewelven van bastion Sonnenborgh wordt binnengeleid. De zeer indrukwekkende entree belooft wat. Aan de locatie kan het al dan niet slagen van Het Huis van de Poëzie, zeker niet liggen.

Awater, winter 2007

- door Olaf Risee

In het laatst verschenen nummer van Awater:

- een interview met Micha Hamel: "Het verschrikkelijke aan je eigen hersenen is dat ze soms hele... ongemakkelijke gedachten opleveren. Misschien zijn er ook mensen die dat niet hebben. En ik schrijf het op omdat juist op die bodem te gaan zitten. Een flauw woordgrapje, ja, maar de echtheid maakt het een gedicht, omdat het voorbij gaat aan de prescriptie van het moment, de protocollen, wat je geacht wordt te voelen, te zijn, in die en die emotionele momenten. En voorbij gaat aan hoe een gedicht geacht wordt te zijn. Want dan kom je pas echt op de bodem. Dat je op zo'n moment wordt afgeleid, bijvoorbeeld. Als je schrijft dat de tranen over je wangen vloeien is het kitsch, dat wéten we al. (...)

- door Olaf Risee

In het laatst verschenen nummer van Awater:

- een interview met Micha Hamel: "Het verschrikkelijke aan je eigen hersenen is dat ze soms hele... ongemakkelijke gedachten opleveren. Misschien zijn er ook mensen die dat niet hebben. En ik schrijf het op omdat juist op die bodem te gaan zitten. Een flauw woordgrapje, ja, maar de echtheid maakt het een gedicht, omdat het voorbij gaat aan de prescriptie van het moment, de protocollen, wat je geacht wordt te voelen, te zijn, in die en die emotionele momenten. En voorbij gaat aan hoe een gedicht geacht wordt te zijn. Want dan kom je pas echt op de bodem. Dat je op zo'n moment wordt afgeleid, bijvoorbeeld. Als je schrijft dat de tranen over je wangen vloeien is het kitsch, dat wéten we al. (...)

Vragen van Neruda aan Naudé

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Charl-Pierre Naudé.)

Sie je niet dat de appelboom bloeit
om in de appel te sterven?

     Meneer Ambassadeur, ’n pragtige reël. U het bo alle twyfel ’n mooi manier van ’n ding stel. Maar as derde sekretaris is dit my taak om te vertaal: waar ék my bevind, hier in suidelike Afrika, sien ek slegs die doringboom wat groei om in sy dorings te sterf. (Appels groei in die Paradys, waar die vergrype veel meer onskuldig is.)
     U bedoel onder meer dat alle lewe sterflik is behalwe die sterfgang self, wat sigself gedurig herhaal en wesens oplewer, en daarom is niemand eintlik sterflik nie? Pragtige leuen! (Heel knap! U is diplomaat, nie altemit nie.) Hierdie benadering word soms pessimistiese optimisme genoem … ’n interessante idee wat hier te lande gedurig aan die armlastiges verkoop word deur die bevoorregtes (u ken die tendens): "Julle kleine appeltjies wat geen geld of inkomste het nie, het julle géén dankbaarheid nie? Dink tog aan die nuwe boom waaraan julle hang, Godverdomme! … ‘n Nuwe boom groei nie tot volwassenheid in een dag nie…"

Dwangmuis

- door Jet Crielaard

Dwangmuis voor de gestoorde internetdichter. Muisarm- en publicatiebestendig, in alle maten.

Uitreiking van de Herman de Coninck-prijs

- door Xavier Roelens

Woensdag 24 januari, aan de vooravond van Gedichtendag, werd in de Antwerpse Bourlaschouwburg de Herman de Coninck-prijs uitgereikt. De prijs wil, volgens initiatiefnemer boek.be ‘de poëzie in Vlaanderen in de kijker zetten en de nodige waardering toekennen.’ Sommige genomineerden hebben dat met hun voordracht ook gedaan – live of vooraf opgenomen in het geval van zij die verhinderd waren. Maar de klungelige organisatie door Behoud de begeerte deed dat niet.

- door Xavier Roelens

Woensdag 24 januari, aan de vooravond van Gedichtendag, werd in de Antwerpse Bourlaschouwburg de Herman de Coninck-prijs uitgereikt. De prijs wil, volgens initiatiefnemer boek.be ‘de poëzie in Vlaanderen in de kijker zetten en de nodige waardering toekennen.’ Sommige genomineerden hebben dat met hun voordracht ook gedaan – live of vooraf opgenomen in het geval van zij die verhinderd waren. Maar de klungelige organisatie door Behoud de begeerte deed dat niet.

Melopee

Het onvolprezen weblog Parlando heeft ter gelegenheid van Gedichtendag 2007 een bijzonder prachtproject online gezet: Melopee.

Ruim dertig Vlaamse dichters en kunstenaars geven hun interpretatie van Paul Van Ostaijens beroemd gedicht in tekst, beeld en geluid. Met poëzie van Philip Hoorne, Herlinda Vekemans en Norbert De Beule, muziek van DJ Bobby Ewing en The Chocolate Lovers feat. Peter Holvoet-Hanssen, filmpjes van Koen Moerman en Lies van Gasse, tekeningen van Bart Vantieghem en Pieter Gaudesaboos, foto's van Michiel Hendryckx en Moniek Darge... Enzovoort, enzoverder.

Gaat dat zien! Gaat dat lezen! Gaat dat horen!
Eén adres: http://gedichtendag.poezieinvlaanderen.be

Het onvolprezen weblog Parlando heeft ter gelegenheid van Gedichtendag 2007 een bijzonder prachtproject online gezet: Melopee.

Ruim dertig Vlaamse dichters en kunstenaars geven hun interpretatie van Paul Van Ostaijens beroemd gedicht in tekst, beeld en geluid. Met poëzie van Philip Hoorne, Herlinda Vekemans en Norbert De Beule, muziek van DJ Bobby Ewing en The Chocolate Lovers feat. Peter Holvoet-Hanssen, filmpjes van Koen Moerman en Lies van Gasse, tekeningen van Bart Vantieghem en Pieter Gaudesaboos, foto's van Michiel Hendryckx en Moniek Darge... Enzovoort, enzoverder.

Gaat dat zien! Gaat dat lezen! Gaat dat horen!
Eén adres: http://gedichtendag.poezieinvlaanderen.be

Interview met Alfred Schaffer

- door Xavier Roelens

Gisteren telde de redactie van in Letterland 28 top-3's van 'beroepslezers' bijeen tot De Woordlijst. Uit de optelsom bleek Schuim van Alfred Schaffer de meest geprezen Nederlandse bundel van 2006. Net voor Schaffer op het vliegtuig richting Zuid-Afrika stapte, hadden we nog een kort e-interview met hem.

- door Xavier Roelens

Gisteren telde de redactie van in Letterland 28 top-3's van 'beroepslezers' bijeen tot De Woordlijst. Uit de optelsom bleek Schuim van Alfred Schaffer de meest geprezen Nederlandse bundel van 2006. Net voor Schaffer op het vliegtuig richting Zuid-Afrika stapte, hadden we nog een kort e-interview met hem.

De Woordlijst 2006

Positie 01 02 03 04 05/06 07/10

Titel Schuim Liedjes Hoe je geliefde te herkennen 'De voorbode van iets groots' Resistent er hangt een hoge lucht boven ons Familie gebiedt Dood vogeltje Toendra Draak

Auteur (punten) Alfred Schaffer (29) Nachoem M. Wijnberg (16) Tomas Lieske (14) Dirk van Bastelaere (10) Saskia de Jong (7) Els Moors (7) Lucas Hirsch (5) Marc Kregting (5) Willem Thies (5) Hans Verhagen (5)

Alles van waarde is commercieel

- door Michaël Stoker

Wie de verhitte discussies tussen dichters op weblogs en de reacties op uitslagen leest van wedstrijdjes als de Publieksprijs voor poëziebundels, het NK Poetry Slam of zelfs zoiets volkomen a-literairs als de eerste de beste ‘Kei van Utrecht’-verkiezing, vermoedt dat poëzie booming business is. Dichters en lezers die elkaar al cyberruziënd de loef proberen af te steken, elkaar zelfs digitaal in de haren vliegen; het wekt allemaal de indruk dat hier epoche wordt gemaakt, ja zelfs dat er geen twijfel over mogelijk is: poëzie doet er toe. De Bijenkorf opent zijn deuren om middernacht wanneer een nieuwe bundel van Ruben van Gogh verschijnt, mensen zijn bereid de zwaarste storm sinds decennia te trotseren om het bezoek van Tsead Bruinja aan de provincie Groningen niet te hoeven missen, ter bezinning bladert André Rouvoet in de pauzes van de kabinetsbesprekingen niet meer in de Bijbel maar in de Vette Chrétien. Plato zou zich omdraaien in zijn graf.

- door Michaël Stoker

Wie de verhitte discussies tussen dichters op weblogs en de reacties op uitslagen leest van wedstrijdjes als de Publieksprijs voor poëziebundels, het NK Poetry Slam of zelfs zoiets volkomen a-literairs als de eerste de beste ‘Kei van Utrecht’-verkiezing, vermoedt dat poëzie booming business is. Dichters en lezers die elkaar al cyberruziënd de loef proberen af te steken, elkaar zelfs digitaal in de haren vliegen; het wekt allemaal de indruk dat hier epoche wordt gemaakt, ja zelfs dat er geen twijfel over mogelijk is: poëzie doet er toe. De Bijenkorf opent zijn deuren om middernacht wanneer een nieuwe bundel van Ruben van Gogh verschijnt, mensen zijn bereid de zwaarste storm sinds decennia te trotseren om het bezoek van Tsead Bruinja aan de provincie Groningen niet te hoeven missen, ter bezinning bladert André Rouvoet in de pauzes van de kabinetsbesprekingen niet meer in de Bijbel maar in de Vette Chrétien. Plato zou zich omdraaien in zijn graf.

Vragen van Neruda aan De Roode

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Alexis de Roode.)

Wat betekent doorzetten
in het slop van de dood?

Kinderen verwekken voor het dier, poezie schrijven voor de mens.

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Alexis de Roode.)

Wat betekent doorzetten
in het slop van de dood?

Kinderen verwekken voor het dier, poezie schrijven voor de mens.

CultuurPrijzen en de VFL-nieuwsbrief

­- door Xavier Roelens

De nominaties voor de CultuurPrijzen Vlaanderen 2006 zijn bekend. Ook al is er dit jaar geen prijs voor de poëzie, toch kunnen dichters én de poëzie in de prijzen vallen.

Ook de nieuwsbrief van het Vlaams Fonds voor de Letteren is in de mailbox gevallen.

­- door Xavier Roelens

De nominaties voor de CultuurPrijzen Vlaanderen 2006 zijn bekend. Ook al is er dit jaar geen prijs voor de poëzie, toch kunnen dichters én de poëzie in de prijzen vallen.

Ook de nieuwsbrief van het Vlaams Fonds voor de Letteren is in de mailbox gevallen.

Clichés: warm en koud geserveerd

- door Arne Pauwels

In de eindeloze discussies tussen de Vlaamse en de Nederlandse literatuur worden in de literaire kritiek al decennia lang dezelfde clichématige tegenstellingen geconstrueerd. Vooral in verband met de poëzie wordt er steevast gewag gemaakt van een warm, emotioneel gedreven Vlaanderen, en een koud, cerebraal Nederland. Vlaanderen als het Sicilië van het noorden, zo lijkt het wel. De literaire interland - waarvan in mijn vorige stuk al sprake - wordt op die manier op de spits gedreven: Vlaamse en Nederlandse poëzie worden immers op deze manier vaak als twee radicaal verschillende grootheden gezien, die weinig of geen uitstaans hebben met elkaar.

- door Arne Pauwels

In de eindeloze discussies tussen de Vlaamse en de Nederlandse literatuur worden in de literaire kritiek al decennia lang dezelfde clichématige tegenstellingen geconstrueerd. Vooral in verband met de poëzie wordt er steevast gewag gemaakt van een warm, emotioneel gedreven Vlaanderen, en een koud, cerebraal Nederland. Vlaanderen als het Sicilië van het noorden, zo lijkt het wel. De literaire interland - waarvan in mijn vorige stuk al sprake - wordt op die manier op de spits gedreven: Vlaamse en Nederlandse poëzie worden immers op deze manier vaak als twee radicaal verschillende grootheden gezien, die weinig of geen uitstaans hebben met elkaar.

Vragen van Neruda aan Moeyaert

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Bart Moeyaert.)

Bestaat er iets treurigers op de wereld
dan een stilstaande trein in de regen?

Er bestaat veel treurigers dan een stilstaande trein in de regen. Sterker nog: soms wens ik dat ik op een stilstaande trein zit, lezend, erg lang onderweg, buiten regen.

Waarom lacht de watermeloen
als ze haar vermoorden?

Ik denk niet dat ze altijd lacht.

Als ik de zee weer zie
heeft de zee mij wel of niet gezien?

Natuurlijk heeft de zee u gezien. Ze heeft u zelfs aangeraakt.

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Bart Moeyaert.)

Bestaat er iets treurigers op de wereld
dan een stilstaande trein in de regen?

Er bestaat veel treurigers dan een stilstaande trein in de regen. Sterker nog: soms wens ik dat ik op een stilstaande trein zit, lezend, erg lang onderweg, buiten regen.

Waarom lacht de watermeloen
als ze haar vermoorden?

Ik denk niet dat ze altijd lacht.

Als ik de zee weer zie
heeft de zee mij wel of niet gezien?

Natuurlijk heeft de zee u gezien. Ze heeft u zelfs aangeraakt.

Joseph Beuys - JA JA JA JA JA, NEE NEE NEE NEE NEE

3 gedichten van Pim te Bokkel

Titel: Wie trekt de regen aan?
Auteur: Pim te Bokkel
Uitgever: Nieuw Amsterdam
Aantal pagina's: 56
ISBN 90 468 0163 2
Prijs: € 14,90 

Op 17 januari wordt in Amsterdam de debuutbundel Wie trekt de regen aan? van Pim te Bokkel gepresenteerd. Zie hier voor meer info.

Hieronder kunt u alvast drie nog niet eerder gepubliceerde gedichten uit Wie trekt de regen aan? lezen.

Titel: Wie trekt de regen aan?
Auteur: Pim te Bokkel
Uitgever: Nieuw Amsterdam
Aantal pagina's: 56
ISBN 90 468 0163 2
Prijs: € 14,90 

Op 17 januari wordt in Amsterdam de debuutbundel Wie trekt de regen aan? van Pim te Bokkel gepresenteerd. Zie hier voor meer info.

Hieronder kunt u alvast drie nog niet eerder gepubliceerde gedichten uit Wie trekt de regen aan? lezen.

In beginsel welwillende doch spoedig enigzins ontsporende bespreking van het tijdschrift Volz!n + een wat lange terzijde + bekendmaking van de lokatie alwaar de poëzie opnieuw uitgevonden gaat worden

- door Olaf Risee

Voor mij ligt het tweede nummer van de eerste jaargang van het blad Volz!n (met de i inderdaad heel kek omgedraaid tot uitroepteken), een uitgave van Creatief Schrijven vzw. Ondertitel: het tijdschrift dat je aan het schrijven zet. Precies wat ik, luie dichter pur sang, nodig heb: een tijdschrift dat me aan het schrijven zet. Het thema van deze Volz!n is 'het personage'. Zoals gesteld wordt in het door Yves Joris, die op de bijgaande foto met pen in de aanslag als een ware dandy de camera inloenst, geschreven voorwoord: 'Volz!n gaat immers over u en mij: personages vormen de rode draad doorheen dit nummer.'

- door Olaf Risee

Voor mij ligt het tweede nummer van de eerste jaargang van het blad Volz!n (met de i inderdaad heel kek omgedraaid tot uitroepteken), een uitgave van Creatief Schrijven vzw. Ondertitel: het tijdschrift dat je aan het schrijven zet. Precies wat ik, luie dichter pur sang, nodig heb: een tijdschrift dat me aan het schrijven zet. Het thema van deze Volz!n is 'het personage'. Zoals gesteld wordt in het door Yves Joris, die op de bijgaande foto met pen in de aanslag als een ware dandy de camera inloenst, geschreven voorwoord: 'Volz!n gaat immers over u en mij: personages vormen de rode draad doorheen dit nummer.'

Verslagje Poëzie in De Steeg (7 januari 2007)

- door Olaf Risee

De Vlaardingse stichting Winterwarmte organiseert maandelijks Poëzie in De Steeg, in De Steeg dus. Afgelopen zondag waren Ilja Leonard Pfeijffer en Richard Steegmans te gast.

- door Olaf Risee

De Vlaardingse stichting Winterwarmte organiseert maandelijks Poëzie in De Steeg, in De Steeg dus. Afgelopen zondag waren Ilja Leonard Pfeijffer en Richard Steegmans te gast.

Fragment uit 'Het gesticht' van Menno Wigman

Aanstaande donderdag verschijnt bij uitgeverij Prometheus Het gesticht. Drie maanden Den Dolder van Menno Wigman. Vanaf oktober 2005 verbleef Wigman drie maanden lang als ‘writer in residence’ in een leegstaand paviljoen op het terrein van de Willem Arntsz Hoeve. Hij wilde er een nieuwe dichtbundel afronden, ging op zoek naar de poëzie van de bewoners van de kliniek en hoopte bovendien sporen aan te treffen van de beroemdste patiënt van Den Dolder: Gerrit Achterberg.

Wat hebben poëzie en psychiatrie met elkaar te maken? Wat is creativiteit, wat is waanzin? Is het waar dat waanzin sommige dichters vleugels geeft? In zijn logboek buigt Wigman zich over de dunne grens tussen gekte en genialiteit en beschrijft hij vol ironie en mededogen het dagelijks leven in de kliniek. Eerder schreef Kees ’t Hart in De groene Amsterdammer over Het gesticht: ‘In zijn verslag is geen plaats voor ach-en-wee-geroep en dat het zo zielig is, dat maakt dit dagboek extra indringend en bijzonder. (…) Wigman schreef een mooi en ingehouden verslag over zijn verblijf. Dit proza smaakt naar meer.’

Hieronder kunt u alvast een korte voorpublicatie lezen uit Het gesticht.

Aanstaande donderdag verschijnt bij uitgeverij Prometheus Het gesticht. Drie maanden Den Dolder van Menno Wigman. Vanaf oktober 2005 verbleef Wigman drie maanden lang als ‘writer in residence’ in een leegstaand paviljoen op het terrein van de Willem Arntsz Hoeve. Hij wilde er een nieuwe dichtbundel afronden, ging op zoek naar de poëzie van de bewoners van de kliniek en hoopte bovendien sporen aan te treffen van de beroemdste patiënt van Den Dolder: Gerrit Achterberg.

Wat hebben poëzie en psychiatrie met elkaar te maken? Wat is creativiteit, wat is waanzin? Is het waar dat waanzin sommige dichters vleugels geeft? In zijn logboek buigt Wigman zich over de dunne grens tussen gekte en genialiteit en beschrijft hij vol ironie en mededogen het dagelijks leven in de kliniek. Eerder schreef Kees ’t Hart in De groene Amsterdammer over Het gesticht: ‘In zijn verslag is geen plaats voor ach-en-wee-geroep en dat het zo zielig is, dat maakt dit dagboek extra indringend en bijzonder. (…) Wigman schreef een mooi en ingehouden verslag over zijn verblijf. Dit proza smaakt naar meer.’

Hieronder kunt u alvast een korte voorpublicatie lezen uit Het gesticht.

Vragen van Neruda aan Boskma

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Pieter Boskma.)

Zal mijn ongelukkige dichtwerk
blijven kijken met mijn ogen?

Zolang mijn ongelukkige ogen blijven kijken naar mijn dichtwerk.

Zullen er Tjechoslowaken of
schildpadden opstaan uit jouw as?

Omdat er zijn geen Tsjechoslowaken meer zijn, moeten het wel schildpadden wezen, sterke overlevers, dus dat zit wel goed.

Hoeveel kerken heeft de hemel?

Aangezien de hemel een onafzienbare kathedraal is, luidt het antwoord: nul, want wie bouwt nou een kerk in een kerk? Wel bevinden zich in de hemel, daar zijn talloze ooggetuigenverslagen van, vierhonderdvierenveertig genadekapellen voor Onze Lieve Vrouwe Zelf, opdat ook de niet-katholieke mensen en dieren die per ongeluk de hemel bereiken, weten dat Zij de Vierde Persoon Gods is.

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Pieter Boskma.)

Zal mijn ongelukkige dichtwerk
blijven kijken met mijn ogen?

Zolang mijn ongelukkige ogen blijven kijken naar mijn dichtwerk.

Zullen er Tjechoslowaken of
schildpadden opstaan uit jouw as?

Omdat er zijn geen Tsjechoslowaken meer zijn, moeten het wel schildpadden wezen, sterke overlevers, dus dat zit wel goed.

Hoeveel kerken heeft de hemel?

Aangezien de hemel een onafzienbare kathedraal is, luidt het antwoord: nul, want wie bouwt nou een kerk in een kerk? Wel bevinden zich in de hemel, daar zijn talloze ooggetuigenverslagen van, vierhonderdvierenveertig genadekapellen voor Onze Lieve Vrouwe Zelf, opdat ook de niet-katholieke mensen en dieren die per ongeluk de hemel bereiken, weten dat Zij de Vierde Persoon Gods is.

Astrid Lampe - Pofbroek

Poëziekrant, nr. 6 (november-december 2006)

- door Olaf Risee

In het laatst verschenen nummer van de Poëziekrant:

- een interview met Geert van Istendael: "Literatuur is altijd elitair. Ik bedoel: zoals een goed meubel, een goed brood ook altijd elitair zijn. Er zit arbeid in, maar evengoed kunde, een soort beheersing van het ambacht die een ander niet heeft. (...) Aan de populistische opmerkingen dat ik elitair zou zijn met en in mijn schrijven heb ik een gloeiende hekel. Die opmerkingen komen dan gewoonlijk van mensen die precies even elitair zijn als ik, mensen namelijk die het voorrecht hebben gehad om een opleiding te krijgen zoals ik die gekregen heb. Ik vind dit trouwens heel gevaarlijk: alles wat niet meteen nuttig is of niet meteen kan worden ingepast binnen de hoofdstroom, die altijd wordt afgebakend door vooroordelen, wordt al snel afgedaan als hatelijk-elitair."

- door Olaf Risee

In het laatst verschenen nummer van de Poëziekrant:

- een interview met Geert van Istendael: "Literatuur is altijd elitair. Ik bedoel: zoals een goed meubel, een goed brood ook altijd elitair zijn. Er zit arbeid in, maar evengoed kunde, een soort beheersing van het ambacht die een ander niet heeft. (...) Aan de populistische opmerkingen dat ik elitair zou zijn met en in mijn schrijven heb ik een gloeiende hekel. Die opmerkingen komen dan gewoonlijk van mensen die precies even elitair zijn als ik, mensen namelijk die het voorrecht hebben gehad om een opleiding te krijgen zoals ik die gekregen heb. Ik vind dit trouwens heel gevaarlijk: alles wat niet meteen nuttig is of niet meteen kan worden ingepast binnen de hoofdstroom, die altijd wordt afgebakend door vooroordelen, wordt al snel afgedaan als hatelijk-elitair."

2 gedichten van Vrouwkje Tuinman

Titel: Receptie
Auteur: Vrouwkje Tuinman
Uitgever: Nijgh en Van Ditmar
Aantal pagina's: 56
ISBN: 90 388 7459 6
Prijs: € 14,90

Op 15 januari verschijnt Receptie, de tweede bundel van Vrouwkje Tuinman, die op 25 januari wordt voorgesteld tijdens Het Huis van de Poëzie in Utrecht.

Hieronder kunt u alvast kennismaken met twee nog niet eerder gepubliceerde gedichten uit Receptie.

Titel: Receptie
Auteur: Vrouwkje Tuinman
Uitgever: Nijgh en Van Ditmar
Aantal pagina's: 56
ISBN: 90 388 7459 6
Prijs: € 14,90

Op 15 januari verschijnt Receptie, de tweede bundel van Vrouwkje Tuinman, die op 25 januari wordt voorgesteld tijdens Het Huis van de Poëzie in Utrecht.

Hieronder kunt u alvast kennismaken met twee nog niet eerder gepubliceerde gedichten uit Receptie.