Interview met Bas Keijzer

- door Olaf Risee

Ingmar Heytze treedt bijna nooit op buiten de provincie Utrecht als gevolg van zijn reisangst. Omdat de verzoeken tot optredens wel binnen blijven komen is een oplossing bedacht: Heytze zal worden vertegenwoordigd door de acteur Bas Keijzer (o.a. De Paardenkathedraal).

Hoe ontstond het idee om juist jou te kiezen als Heytze's 'stand-in'?

Hoe het idee ontstond om mij te kiezen kan je beter aan Ingmar zelf vragen. Het is wel zo dat Ingmar en ik samen hebben gewerkt bij de Vertolking van de schouwburg in Utrecht. Daar heb ik zijn dialoog gespeeld, genaamd DJ Tiesto. Uit die dialoog is het idee ontstaan dat Ingmar een solo voor mij gaat schrijven die ik zal gaan spelen (het is nog niet bekend waar en wanneer dat gaat gebeuren). Een paar maanden later stonden Ingmar en ik in eenzelfde toneelavond, het 65 jarig bestaan van de stadschouwburg Utrecht. Het was 11:00 uur ‘s ochtends en ik zag Ingmar achter zijn laptop (hoe kan het ook anders) in de artiestenfoyer en hij zei tegen mij: 'ik doe je nu een voorstel dat je niet kan weigeren. Wil je mijn vertegenwoordiger worden?' Ik heb hem de hand gedrukt en heb ja gezegd. Toen hebben we koffie gedronken.

- door Olaf Risee

Ingmar Heytze treedt bijna nooit op buiten de provincie Utrecht als gevolg van zijn reisangst. Omdat de verzoeken tot optredens wel binnen blijven komen is een oplossing bedacht: Heytze zal worden vertegenwoordigd door de acteur Bas Keijzer (o.a. De Paardenkathedraal).

Hoe ontstond het idee om juist jou te kiezen als Heytze's 'stand-in'?

Hoe het idee ontstond om mij te kiezen kan je beter aan Ingmar zelf vragen. Het is wel zo dat Ingmar en ik samen hebben gewerkt bij de Vertolking van de schouwburg in Utrecht. Daar heb ik zijn dialoog gespeeld, genaamd DJ Tiesto. Uit die dialoog is het idee ontstaan dat Ingmar een solo voor mij gaat schrijven die ik zal gaan spelen (het is nog niet bekend waar en wanneer dat gaat gebeuren). Een paar maanden later stonden Ingmar en ik in eenzelfde toneelavond, het 65 jarig bestaan van de stadschouwburg Utrecht. Het was 11:00 uur ‘s ochtends en ik zag Ingmar achter zijn laptop (hoe kan het ook anders) in de artiestenfoyer en hij zei tegen mij: 'ik doe je nu een voorstel dat je niet kan weigeren. Wil je mijn vertegenwoordiger worden?' Ik heb hem de hand gedrukt en heb ja gezegd. Toen hebben we koffie gedronken.

Wie bepaalt welke gedichten je voordraagt? In hoeverre word je door Heytze 'gecoacht'?

Ik bepaal zelf welke gedichten ik ga voorlezen. Ik word gecoacht door Ingmars enthousiasme over hoe ik zijn werk voordraag.

Je bent eigenlijk acteur. Wat heb jij met poëzie in het algemeen en Heytze's poëzie in het bijzonder?

Ik hou van onze taal, van het gesproken woord. Poëzie is de kunst van het weglaten. Alle woorden die in een gedicht staan hebben gewicht. Een gedicht is de kern van een gedachte van de maker. Ingmar zijn gedichten vind ik goed toegankelijk zonder dat het vervalt in lichtheid zonder betekenis. Zijn gedichten zijn niet groots te noemen. Geen grote onderwerpen maar juist klein. Dat maakt zijn werk ook vaak zo intiem. Dat spreekt mij aan.

De beleving van een gedicht hangt sterk af van de wijze van voordragen. Jij zult het ongetwijfeld anders doen dan Heytze. Heb je met Heytze de intentie van de gedichten doorgesproken of ben je volledig vrij om zelf accenten te leggen, waardoor een gedicht een andere lading kan krijgen dan Heytze voor ogen stond toen hij het schreef?

Mijn manier van voordragen is inderdaad een beetje anders dan die van Ingmar. Hij vindt dat goed. Of een gedicht een andere lading krijgt als ik het voorlees weet ik niet goed. Het gaat er mij om, wanneer mensen mij Ingmars werk horen voordragen, dat ze na afloop denken: 'Dat gedicht wil ik zelf lezen'. Met andere woorden: ik gééf de luisteraars eigenlijk Ingmar zijn gedichten.

Ga je na zo'n voordracht ook bundels signeren of neem je een stempeltje mee met Heytze's handtekening?

Hahaha, geen idee, daar hebben wij het nog niet over gehad. Maar ik denk niet dat het nodig is dat ik signeer.

Wie bepaalt welke gedichten je voordraagt? In hoeverre word je door Heytze 'gecoacht'?

Ik bepaal zelf welke gedichten ik ga voorlezen. Ik word gecoacht door Ingmars enthousiasme over hoe ik zijn werk voordraag.

Je bent eigenlijk acteur. Wat heb jij met poëzie in het algemeen en Heytze's poëzie in het bijzonder?

Ik hou van onze taal, van het gesproken woord. Poëzie is de kunst van het weglaten. Alle woorden die in een gedicht staan hebben gewicht. Een gedicht is de kern van een gedachte van de maker. Ingmar zijn gedichten vind ik goed toegankelijk zonder dat het vervalt in lichtheid zonder betekenis. Zijn gedichten zijn niet groots te noemen. Geen grote onderwerpen maar juist klein. Dat maakt zijn werk ook vaak zo intiem. Dat spreekt mij aan.

De beleving van een gedicht hangt sterk af van de wijze van voordragen. Jij zult het ongetwijfeld anders doen dan Heytze. Heb je met Heytze de intentie van de gedichten doorgesproken of ben je volledig vrij om zelf accenten te leggen, waardoor een gedicht een andere lading kan krijgen dan Heytze voor ogen stond toen hij het schreef?

Mijn manier van voordragen is inderdaad een beetje anders dan die van Ingmar. Hij vindt dat goed. Of een gedicht een andere lading krijgt als ik het voorlees weet ik niet goed. Het gaat er mij om, wanneer mensen mij Ingmars werk horen voordragen, dat ze na afloop denken: 'Dat gedicht wil ik zelf lezen'. Met andere woorden: ik gééf de luisteraars eigenlijk Ingmar zijn gedichten.

Ga je na zo'n voordracht ook bundels signeren of neem je een stempeltje mee met Heytze's handtekening?

Hahaha, geen idee, daar hebben wij het nog niet over gehad. Maar ik denk niet dat het nodig is dat ik signeer.