« oktober 2006 | Hoofdmenu | december 2006 »
- door Xavier Roelens
Recent verscheen een nieuwe publicatie bij het ctb, het Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie. Tegelijk is dit een kans om een bijzondere online-publicatie nog eens onder de aandacht te brengen.
Lees meer "Publicaties bij het ctb" »
- door Olaf Risee
"Ik zie niet in waarom deze gedichten niet net zulke bestsellers zouden kunnen worden als de liedjes van Hazes op zijn sterfbed." Aldus Nachoem M. Wijnberg afgelopen donderdag in café De Doffer te Amsterdam.
Lees meer "VADEM 4 met Nachoem M. Wijnberg" »
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Hans Groenewegen.)
Zal mijn ongelukkige dichtwerk
blijven kijken met mijn ogen?
Uw vraag is onverdragelijk pathetisch. Alleen het woord 'ongelukkige' al. Alsof u om complimentjes verlegen zit. Daarbij, uw dichtwerk heeft nooit met uw ogen gekeken. Het kijkt met de ogen van steen, beek, wind, boom, gras, as en en met de ogen van vogel, vis, amfibie, rund, kat, insekt, worm en met de anonieme ogen van levenden en doden. U ziet, uw larmoyante vraag dwingelandt tot complimenten. Toch, uw vraag laat, ongewild misschien, het verschil zien tussen poëzie en praat. Als benauwde vraag van een anonymus in een ademend gedicht was hij op zijn plaats geweest. Dan was ze een verzuchting om verlossing, niet een kleinzielig ijdel heffen van uw nog vlezige schouders tegen handen die in de lege tijd de verborgen deur van een onbekende seconde om op te kloppen zoeken.
Lees meer "Vragen van Neruda aan Groenewegen" »
- door Xavier Roelens
Vijftig bejaarde mensen samen is niet noodzakelijk een bejaardentehuis. Op zondag 26 november vormden ze het publiek bij een poëtisch aperitief in het Cultuurcentrum De Steiger te Menen. Vier West-Vlaamse dichters, waarvan twee ook al de pensioenleeftijd bereikt hadden, lazen voor uit eigen werk.
Lees meer "Poëtisch aperitief Menen" »
- door Erik Jan Harmens
Nachoem M. Wijnberg
Liedjes
uitgeverij Contact
Het commerciële radiostation RTL FM geeft zijn luisteraars een garantie. Tussen 9 uur ’s ochtends en 5 uur ’s middags hoor je niet een keer ‘dezelfde plaat voorbijkomen’. Bankwerkers, benzinepomphouders en betonvlechters hoeven dus niet meer te zappen naar een ander station, RTL FM helpt ze de dag door. Met liedjes. Het ene na het andere. Meestal liedjes over liefde: onbereikbare fantasieliefdes, uitgedoofde pijninhethartliefdes en uitzinnige wevondenelkaarliefdes. En de arbeider, hij neuriede voort.
Lees meer "Als je het maar lang genoeg herhaalt" »
- door Olaf Risee
Op 29 november wordt in het stadhuis van Gent het Verzameld werk van Richard Minne gepresenteerd. Iedereen is welkom na een seintje op (0032) (0)9 222 91 67 of paul.luyten@walry.be.
In De Standaard (24/11/2006) verscheen n.a.v. dit Verzameld werk een artikel van Toon Horsten over Richard Minne, 'misschien wel de grootste Vlaamse dichter van de twintigste eeuw'.
Lees meer "Een keuterboer met een bibliotheek" »
- door Olaf Risee
Zaterdag 18 november mocht ik weer aantreden als juryvoorzitter, ditmaal in Lauwe, voor de laatste voorronde van de West-Vlaamse Gedichtenslag. Er deed veel lokaal talent mee, waarbij de nadruk eerder op ‘lokaal’ lag dan op ‘talent’.
Lees meer "West-Vlaamse Gedichtenslag Lauwe" »
Van 15 t/m 18 november vond in Den Haag het Crossing Border-festival plaats. de Recensent doet uitgebreid verslag. Danny Degenaar schreef voor in Letterland een korte sfeerimpressie.
- door Danny Degenaar
Een bezoek aan een meerdaags festival, zoals Crossing Border, is beslist geen sinecure. Het gedoe begint al met de aanschaf van het kaartje. Zaterdag als festivaldag biedt de kans op DBC Pierre in the flesh en, wie weet, een krabbeltje in je Vernon God Little. Dat Die, meldt hij je ongevraagd, op vrijdag naar Benjamin Kunkel gaat, en Die de band Mellow Yellow (donderdag) 'zeker gaat zien', zijn hun eigen zaken. Toch?
Lees meer "Crossing Border 2006" »
- door Xavier Roelens
Het oktobernummer van Yang opent met een dossier ‘Feit in fictie’. Daarin is de centrale vraag: hoe worden historische (biografische, politieke) feiten ingezet zodat ze niet tot fictie (als leugen, als ontspanning) herleid worden, maar hun werkelijkheidsaanspraak behouden? Hoe kan fictie een meerwaarde bieden aan de feiten?
Lees meer "Buitenkordon – Yang, nummer 3, 2006" »
- door Olaf Risee
Peter Gielissen is oprichter van het bedrijf gielissen.tv. Vorige week lanceerde hij lezen.tv, onder het motto 'veel te kijken, weinig te lezen'.
Kun je om te beginnen kort iets vertellen over het bedrijf gielissen.tv?
gielissen.tv is een klein en vernieuwend mediabedrijf dat opereert in het grensgebied tussen oude en nieuwe media. Wij maken documentaires voor de publieke omroepen, geven Leef1 uit, een 'kleine glossy voor een groot publiek' in een oplage van 100.000 exemplaren, en er bestaat al sinds 1994 een sterke belangstelling voor internet.
Lees meer "Interview met Peter Gielissen" »
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Jet Crielaard.)
Wat betaalt de Herfst toch steeds
met al die gele biljetten?
Ik ken alleen herfst met gele en rode bladeren, als ik de gele gift van de herfst opraap houd ik een rode loper naar de lente over. Bedankt herfst.
PS: ik heb me nog afgevraagd waarom hij niet met rode biljetten betaalt en kwam tot de conclusie dat de rode bladeren verbleken naarmate ze de lente naderen, dus roze worden. Bij geel is dat wit maar bij wit denk ik aan onschuld, en dat past niet bij de lente. Bedwelmend roze wel.
Waarom lacht de watermeloen
als ze haar vermoorden?
De watermeloen wordt niet vermoord maar mondig gemaakt. Als ik geboren zou zijn zonder mond had ik ook gewild dat iemand een schijf, tussen neus en kin, wegsneed. En lachen. Tot zover mijn meloenempathie.
Wat betekent doorzetten
in het slop van de dood?
Als zonjunk in het donker, turend door een rietje, toch nog lijntjes licht vinden.
- door Xavier Roelens
Bij aankomst in Hotel Mercure ontmoette ik dezelfde personen die me op de trein gevraagd hadden of de volgende halte Den Haag was. Zij hadden de tram genomen, ik had tien minuten door de regen gewandeld en nu bleken we op hetzelfde festival geboekt. We stelden ons aan elkaar voor: de jonge Belgisch-Franstalige schrijver Grégoire Polet zou geïnterviewd worden door Laurent Moosen en pas eindigen net toen mijn voordracht begon. Ik kon met andere woorden niet luisteren.
Ik verkoos "De Internationale" van Annelies Verbeke en Tom Naegels. Ik kreeg een ingekorte versie te zien, waardoor de samenhang enigszins verloren ging.
Lees meer "Verslag Crossing Border (16 november)" »
- door Olaf Risee
Melle Hammer is de vaste vormgever van uitgeverij Contact. Hij is verantwoordelijk voor de vormgeving van Klein Oera Linda van Ruben van Gogh.
De vormgeving van Klein Oera Linda is op z'n minst opvallend te noemen in het poëziewereldje waar zwarte letters op wit papier dominant zijn. Wiens idee was het om iets speciaals te doen met de vormgeving van de bundel?
Het was op verzoek van Ruben. Hij wilde een gelaagde presentatie van zijn tekst, waarin de lezer niet anders zou kunnen dan verdwalen en een 'iets' zou kunnen 'vinden'. (De introduktie in de bundel zou je kunnen lezen als de motivatie om voor deze vormgeving te kiezen: 'de lezer als vinder/ als gevondene en als verantwoordelijke'.) Hij wilde een bundel waarbinnen nieuwe, onverwachte, verbanden zouden kunnen ontstaan. In mijn woorden: eerder een 'gebied' dan een 'voorstelling'. maar misschien ben ik dan te kryptisch. We hebben intensief samengewerkt - in die zin dat we regelmatig bij elkaar kwamen om de consequenties van de vormgeving te bespreken. de nieuwe wensen te formuleren of een tekst toe te voegen, iets te schrappen of de layout om te gooien.
Lees meer "Interview met Melle Hammer" »
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Els Moors.)
Wat heeft de boom geleerd van de aarde
dat hij kan praten met de hemel?
De hemel en de boom praten met elkaar. De boom leert denk ik net zoveel van de aarde als de aarde van de boom.
Waarom heeft de zoete kers
zo'n verdomd harde pit?
De pit verdwijnt door de maag van velen, hoe zoeter hoe heerlijker, bijgevolg moet de kersenpit, wil hij zeker zijn dat er nog kersen na hem komen, behoorlijk hard zijn om daar te belanden waar hij moet eindigen. De grond.
Hoeveel kerken heeft de hemel?
Alle kerken zoals ik ze ken hebben maar een hemel. Dat zou moeten betekenen dat er veel verschillende 'hemelen' zijn, aangezien er toch op aarde veel kerken zijn. Dat betekent ook dat elke afzonderlijke Hemel noodzakelijkerwijs maar een kerk kan hebben. Als ik mij daarentegen een ander soort hemel probeer voor te stellen wil ik dat ze zoals de aarde is. De aarde heeft veel kerken.
(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Mark Boog.)
Als ik dood ben en het nog niet weet,
wie vraag ik dan hoe laat het is?
Vraag niets. Zometeen kom je wat te weten.
(De quasi-poëtische - of moet ik zeggen: semi-diepzinnige - toon van sommige vragen geeft me een begin van jeuk, overigens. Maar goed, ik zal ze serieus nemen. Domme vragen leveren domme antwoorden op, dat wel. Daar kan ik niets aan doen.)
Wie kan de zee bewegen
redelijk te zijn?
Begin met deltawerken. Heropen daarna de onderhandelingen.
Heb je weleens bedacht welke kleur
April voor de zieken heeft?
Groen.
Laatste reacties