in Letterland

Vragen van Neruda aan Verhelst

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Peter Verhelst.)

Misschien is een onzichtbare ster
voor zelfmoordenaars de hemel?

Ik ben geen specialist. Noch ervaringsdeskundige. De motieven om niet meer te leven zullen wel even banaal en veelvormig zijn als de motieven om te blijven leven. Maar goed, een onzichtbare ster: mooi. Dus: ja. Alhoewel: een onzichtbare ster en hemel suggereren een groot verlangen. Ik denk niet dat een zelfmoordenaar gedreven wordt door verlangen. Eerder door fundamentele weigering. Dus: nee. Laat die onzichtbare ster maar de hemel zijn voor zij die verlangen. En of er gevlogen wordt of gevallen: we zien wel.

Vragen van Neruda aan Tuinman

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Vrouwkje Tuinman.)

Mag ik vragen aan mijn boek
of ik het echt heb geschreven?

Dat mag ik vragen zolang het boek geen antwoord hoeft te geven.

Als ik dood ben en het nog niet weet,
wie vraag ik dan hoe laat het is?

Dat vraag ik niet, dat vraag ik nooit, ik heb een ingebouwde klok, die op een minuut of tien nauwkeurig loopt, dus waarschijnlijk heb ik al gemerkt dat die stil is gaan staan.

Als vliegen honing maken
beledigen ze dan de bijen?

Op mijn balkons wordt daar geen ruzie over gemaakt. Los daarvan: het is een kwestie van de juiste bloemen. Ik ontvang voornamelijk hommels en vlinders.

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Vrouwkje Tuinman.)

Mag ik vragen aan mijn boek
of ik het echt heb geschreven?

Dat mag ik vragen zolang het boek geen antwoord hoeft te geven.

Als ik dood ben en het nog niet weet,
wie vraag ik dan hoe laat het is?

Dat vraag ik niet, dat vraag ik nooit, ik heb een ingebouwde klok, die op een minuut of tien nauwkeurig loopt, dus waarschijnlijk heb ik al gemerkt dat die stil is gaan staan.

Als vliegen honing maken
beledigen ze dan de bijen?

Op mijn balkons wordt daar geen ruzie over gemaakt. Los daarvan: het is een kwestie van de juiste bloemen. Ik ontvang voornamelijk hommels en vlinders.

Vragen van Neruda aan Holvoet-Hanssen

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: Peter Holvoet-Hanssen.)

Wat betaalt de Herfst toch steeds
met al die gele biljetten?

Herfst betaalt de zomer, alles lijkt zijn prijs te hebben (ja, Het Lijden) – dus geniet maar van de zomer, van een piekmoment: het zomergroen wordt vlug al geel. Het woord ‘betaalt’ waaide de titel van een nieuw gedicht bij mij aan: ‘De handelsreiziger’, een soort Frankensteinfiguur. Een grimmige handelsreiziger in death products. Omdat beweging in drie stappen verloopt (zet je gewicht op je linkerbeen, dan op je rechter, dan weer op je linker enz.: je zet geen stap vooruit; een derde switch (geen synthese) = geen kabbalablablabla noch ‘zweverige metafysica’ doch elementaire bewegingsleer), daarom heet dit fantoom uit ‘de Dodenstad’: Tritonius. Maar ik ga het hier niet over numerologie hebben (daar hou ik mij niet mee bezig, ik maakte eerder mijn eigen formules) noch ga ik zeiken over dat onbegrepen derde getal. Als ik een bundel als Spinalonga van 44 gedichten voorzag (44 graven waren er op dat melaatseneiland) werd dat al pretentieus bevonden door een collega. Als ik mijn drietand bovenhaalde, hoorde ik ‘Kwakzalver!’. Bij de zucht van exploratiezucht: over de schuttingen durven kijken, met je linkerbeen op Plato, en je rechter op Aristoteles, doen wat je moet doen – daar moet je ook voor betalen.

Vragen van Neruda aan Starik

(In Vragen van Neruda reageert een dichter op drie vragen uit het Boek der Vragen van Pablo Neruda. Deze keer: F. Starik.)

Wie zegt dat ons leven geen tunnel is
tussen vage dimensies licht?

Ende Starik sprak, parafraserende de wijze woorden van Hans Magnus Enzensberger die hij zojuist in een oude krant gelezen had: "En de mislukte zal zich schikken in zijn lot, het slachtoffer zal genoegdoening eisen, de overwonnene zal zich voorbereiden op de volgende ronde, doch de radicale verliezer zondert zich af, wordt onzichtbaar, koestert zijn fantasiewereld, verzamelt zijn krachten en beidt zijn tijd."  Starik zelf echter wandelt in het overweldigende zonnelicht.